Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων –ανέργων

 

Απαλλαγή από κάθε κατηγορία και αθώωση της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας εργαζομένων-ανέργων και των αγωνιστών που διώκονται από τον εργολάβο καθαριότητας του Νοσοκομείου Τρικάλων!

Έξω οι εργολάβοι από τα Νοσοκομεία και τη δημόσια υγεία!

Έξω οι διορισμένοι κηφήνες Διοικητές και υποδιοικητές.

Κρατική Διοίκηση στο Νοσοκομείο με εργατικό έλεγχο από τους εργαζόμενους (από τους γιατρούςμέχρι τις καθαρίστριες)

Δωρεάν και αναβαθμισμένη δημόσια υγεία για όλο το λαό, με μόνιμο προσωπικό!

Εργαζόμενοι- εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι, λαέ των Τρικάλων,

Στις 8 Δεκέμβρη 2015 δικάζονται 9 αγωνιστές του κινήματος μετά από μήνυση που κατέθεσε εναντίον τους ο εργολάβος καθαριότητας του Νοσοκομείου Τρικάλων, επειδή στάθηκαν στο πλευρό των αγωνιζόμενων καθαριστριών του Νοσοκομείου το καλοκαίρι του 2014, οι οποίες διεκδικούσαν δεδουλευμένα 6 μηνών.

Οι καθαρίστριες προχώρησαν τότε σε στάση εργασίας και σε επίσχεση εργασίας διεκδικώντας αγωνιστικά τα δίκαια αιτήματά τους.

Το σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Τρικάλων, του οποίου μέλη ήταν αρκετές καθαρίστριες, κάλυψε συνδικαλιστικά τον αγώνα τους και ταυτόχρονα κάλεσε σε συμπαράσταση στον αγώνα τους την εργατική τάξη και το λαό των Τρικάλων.

Στο κάλεσμα των καθαριστριών και του σωματείου ανταποκρίθηκαν συνδικαλιστές, μέλη Διοικητικών Συμβουλίων σωματείων, και απλοί πολίτες. Δημοσιογράφοι ανέδειξαν και δημοσίευσαν τα γεγονότα.

Αυτές είναι οι πράξεις για τις οποίες ο εργολάβος σέρνει σε Δίκη 9 αγωνιστές, συνδικαλιστές, απλούς πολίτες και δημοσιογράφους.

Ανάμεσα στους διωκόμενους βρίσκονται μέλη της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας αλλά και η ίδια η Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων–ανέργων σαν παράταξη, η οποία ήταν από τους πρώτους που ανταποκρίθηκαν στο αγωνιστικό κάλεσμα και που τα μέλη της στάθηκαν από την αρχή μέχρι το τέλος στο πλευρό των καθαριστριών, θέτοντας ταυτόχρονα το ζήτημα στο ΔΣ του σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων για να πάρει απόφαση συνδικαλιστικής κάλυψης και στήριξης των κινητοποιήσεων, πράγμα που έγινε.

Τα μέλη της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας ήταν στο πλευρό των καθαριστριών σε όλη τη διάρκεια της κινητοποίησης τους και σε κάθε τους ενέργεια: από την καλύτερη οργάνωση της κινητοποίησης, την δημοσιοποίησή της, την απεύθυνση στην επιθεώρηση εργασίας, την συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Νοσοκομείο, την παράσταση διαμαρτυρίας και την κατάληψη του γραφείου του Διοικητή του Νοσοκομείου, μέχρι την νομική και συνδικαλιστική υποστήριξή τους.

Αυτή την στάση μας «εκτίμησε» δεόντως ο εργολάβος καθαριότητας και για αυτό μας «τίμησε» ιδιαίτερα σαν παράταξη, με μήνυση και δίωξη και με προφανή στόχο την τρομοκράτησή μας και την δικαστική καταστολή.

Δεν αποτελεί πρωτοτυπία για την παράταξή μας αυτή η δίωξη. Και άλλοι καπιταλιστές κινήθηκαν εναντίον μας και εναντίον μελών μας επειδή ενοχλήθηκαν από την συνεπή στάση μας στο πλευρό των αγωνιζόμενων

εργατών και στην ανάδειξη εργοδοτικών αυθαιρεσιών. Οι διώξεις αυτές αποτελούν παράσημα τιμής για την Αγωνιστική Πρωτοβουλία και τα μέλη της βγαίνουν πιο δυνατά και πιο έμπειρα μέσα από αυτές τις μάχες.

Η τρομοκρατία των εργολάβων δεν θα περάσει!

Στη δίκη κατήγοροι θα είμαστε εμείς και κατηγορούμενος ο εργολάβος!

Η εργατική πάλη θα νικήσει και οι εργατικοί αγώνες θα δικαιωθούν!

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι η εργατική τάξη να πραγματοποιήσει την ιστορική της αποστολή που δεν είναι άλλη από την ανατροπή και κατάργηση του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, του καπιταλιστικού συστήματος, και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας χωρίς φτώχεια, ανεργία, εξαθλίωση, χωρίς καταπίεση, χωρίς πολέμους και πρόσφυγες, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Καλούμε τους φίλους και τα μέλη μας, όλους τους εργαζόμενους των Τρικάλων, στη Δίκη στα Δικαστήρια των Τρικάλων, την Τρίτη 8 Δεκέμβρη.

 

 

Τρίκαλα, 5/12/2015

Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων –ανέργων N.Τρικάλων

Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων-ανέργων

Με όλες μας τις δυνάμεις στην πανελλαδική-πανεργατική  απεργία την Πέμπτη 3 Δεκέμβρη!

ΟΧΙ στον ταξικό προϋπολογισμό της πείνας και της εξαθλίωσης!

ΟΧΙ στην κατεδάφισης της κοινωνικής ασφάλισης

ΟΧΙ στις νέες μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις

Στεκόμαστε αγωνιστικά στο πλευρό των εργαζομένων στα Καρφούρ-Μαρινόπουλος που απεργούν στη 1/12 ενάντια στις ατομικές συμβάσεις εργασίας, τις μειώσεις μισθών και τις απολύσεις.

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι,

Με το νέο προϋπολογισμό το 2016 αυξάνονται οι φόροι συνολικά κατά 2,2 δις, ενώ οι δαπάνες μειώνονται κατά 2 δις.

Το μεγαλύτερο μέρος της φορολογίας εισοδήματος βαρύνει φυσικά πρόσωπα, κυρίως μισθωτούς και συνταξιούχους.

Συνολικά οι έμμεσοι φόροι στο σύνολο των φόρων ανεβαίνουν στο 51,2%, σε σχέση με 49,5% το 2014.!

Όσον αφορά τις δαπάνες, οι περικοπές αφορούν κυρίως μισθούς-συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες. Ειδικότερα οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις μειώνονται κατά 357 εκατ., ενώ οι επιχορηγήσεις σε ασφαλιστικούς οργανισμούς μειώνονται κατά 452 εκατ.

Το ΑΕΠ από 175,6 δις το 2015 προβλέπεται να περιοριστεί στα 174,4 δις συνεχίζοντας για έβδομη χρονιά την καθοδική του πορεία από 232 δις το 2009.

Την ίδια στιγμή που καταθέτουν ένα ακόμα αντιλαϊκό προϋπολογισμό η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ:

·         Μείωσε τις κατώτερες συντάξεις για τους νέους συνταξιούχους τουλάχιστον κατά 20% αφού η κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ από τα 486 πάει στα 392 ευρώ.

·         Καταργεί το ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους, αρχίζοντας από το 2016 

·         Στους νέους συνταξιούχους με 4.500-5.000 ένσημα και χαμηλούς μισθούς, που δεν κατοχυρώνουν τα κατώτερα όρια, θα αποδίδεται μόνο το οργανικό μέρος της σύνταξης που αναλογεί στις εισφορές τους, αν δεν έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας τους, πράγμα που θίγει άμεσα και περισσότερο τους οικοδόμους οι οποίοι βρίσκονται στην ανεργία για 4 και 5 χρόνια.

Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση υλοποιεί και χειροτερεύει ακόμα περισσότερο τους μνημονιακούς νόμους 3863/2010 και 3865/2010, νόμοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, τους οποίους ο τότε ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε να απορριφθούν ως συνταξιοκτόνοι με δημοψήφισμα.

Οι νόμοι αυτοί σε συνδυασμό με τους καινούργιους προβλέπουν: συνταξιοδότηση στο 67ο έτος της ηλικίας για όλους τους ασφαλισμένους όλων των Ταμείων.

·         Δικαίωμα σε ολόκληρη σύνταξη μόνο στην περίπτωση 12.000 ημερών ασφάλισης  αντί των 10.500 ενσήμων που ίσχυε πριν. 

·         Δραστική μείωση της κύριας σύνταξης, αφού ως συντάξιμος μισθός θα λογίζεται ο μέσος μισθός όλων των χρόνων εργασίας και όχι ο μισθός των τελευταίων ετών. Το ποσοστό αναπλήρωσης, από το 70% και 80% για 35 χρόνια ασφάλισης, μειώνεται με τον 3863 στο 48% για 40 χρόνια εργασίας.

Πριν ακόμα κλείσει ο πρώτος γύρος της επίθεσης, νέα επίθεση βρίσκεται σε εξέλιξη. Στη νέα αυτή επίθεση μέσα στο Δεκέμβρη μεταξύ άλλων θα εξεταστούν και θα ψηφιστούν: 

·         Το νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο που θα εφαρμοστεί από την 1η του 2016.

·         Η ρύθμιση για τα «κόκκινα» δάνεια και το πτωχευτικό δίκαιο των νοικοκυριών

·         Η υιοθέτηση συστάσεων του ΟΟΣΑ

·         Η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ

·         Η δομή και τη διακυβέρνηση του νέου Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι,

Η επίθεση της Τρόικας, των κεφαλαιοκρατών και της κυβέρνησής τους ενάντια στα δικαιώματα και τις καταχτήσεις μας, δεν έχει τέλος. Με μπαράζ μέτρων σε βάρος μας απαντούν στην δική τους κρίση η οποία δεν φαίνεται να ξεπερνιέται. Για αυτό το μόνο που έχουμε να περιμένουμε από αυτούς είναι διαρκή μνημόνια.

Επειδή οι ίδιοι γνωρίζουν την βαρβαρότητα των μέτρων που πήραν και που πρόκειται να πάρουν και τις αντιδράσεις της εργατικής τάξης που προκύπτουν αυθόρμητα κάτω από το βάρος των αντεργατικών μέτρων, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιδιώκει μια ευρύτερη πολιτική συναίνεση πάνω στην γραμμή της υλοποίησης των μνημονίων για να διασωθεί αυτή την πολιτική.

Η πολιτική συναίνεση πάνω στην υλοποίηση των μνημονίων που λεηλατούν την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα αποτελεί συνυπευθυνότητα στην εγκληματική μνημονιακή πολιτική, η επιτυχία της οποίας θα διασώσει τους τραπεζίτες, τους τοκογλύφους, τους κεφαλαιοκράτες και τις στρατηγικές τους επιλογές, την ευρωζώνη και την ΕΕ. Οι ταξικές αυτές επιλογές βαφτίζονται εθνική πολιτική και πάνω σε αυτή επιδιώκουν ευρεία πολιτική και κοινωνική συναίνεση.

Δεν θα συναινέσουμε στη θανάτωσή μας-δεν θα αυτοκτονήσουμε!

Καμία συναίνεση, καμία ανοχή!

Κάτω η πολιτική της φτώχειας, της πείνας, της ανεργίας, της εξαθλίωσης! Κάτω οι κυβερνήσεις που την υλοποιούν και οι πολιτικές δυνάμεις που συναινούν σε αυτή!

Κυβέρνηση εργατών για την υλοποίηση των διεκδικήσεών μας!

Με οργάνωση και συντονισμό της πάλης μας να διεκδικήσουμε τα αιτήματά μας:

 

·         Δουλειά για όλους με δικαιώματα

·          Δημόσια κοινωνική ασφάλιση για όλους-ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις-άμεσα μέτρα για τους άνεργους-προστασία της πρώτης κατοικίας

·         Ακύρωση των μνημονίων και των μνημονιακών και αντεργατικών νόμων

·         Έξοδος από την ΟΝΕ και σύγκρουση με την αντεργατική πολιτική της ΕΕ  

·         Στάση πληρωμών στους τοκογλύφους δανειστές και διαγραφή του χρέους

·         Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας με εργατικό έλεγχο

·         Κατάργηση των χαρατσιών, του ΕΝΦΙΑ και συνολικά της υπερφορολόγησης

·         Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών  προς τις τράπεζες και την εφορία

Όλοι στην απεργία την Πέμπτη 3 Δεκέμβρη! Κανένας για δουλειά!

Συγκέντρωση στις 10 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο

Δεκέμβρης 2015    Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων-ανέργω

Τα τελευταία χρόνια οι μισθοί τον εργαζομένων στα Σούπερ Μάρκετ Μαρινόπουλους δέχτηκαν μεγάλες μειώσεις, κόπηκαν τα επιδόματα, οι  ελαστικές εργασιακές σχέσεις γενικεύτηκαν εις βάρος της 8ωρης εργάσιμης ημέρας και της σταθερής εργασίας. Εργάζονται με  την απειλή της απόλυσης, του κλεισίματος των καταστημάτων, ενώ ζούνε ήδη με  τον μεγάλο βραχνά της ανεργίας στις οικογένειες τους.

 

Η εταιρία Μαρινόπουλος Α. Ε. τη περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης γιγαντώθηκε.  Παίζει ρυθμιστικό ρόλο στην αγορά, από τη θέση που κατέχει. Εκείνη κρίνει σε μεγάλο βαθμό τους  μισθούς, τα ωράρια, τις τιμές στα ράφια, τους όρους λειτουργίας όλων των επιχειρήσεων στον κλάδο των σούπερ μάρκετ.   Είναι ένα από τα μονοπώλια στον τομέα του φαρμάκου.

 

Σήμερα προχωράει σε αναδιαρθρώσεις που είναι συμβιβασμός μεταξύ των τραπεζών και Μαρινόπουλου για να πάρει νέα δάνεια, να επανέλθει σε τροχιά κερδοφορίας το 2016.    

Για να προχωρήσει στις αναδιαρθρώσεις μειώνει το κόστος.  Για να έχει περισσότερα κέρδη, κλείνει καταστήματα. Τρομοκρατεί εργαζόμενους για να δεχτούν «οικειοθελή αποχώρηση», κάνει απολύσεις, προχωρά σε νέα μείωση στους μισθούς των εργαζόμενων κατά 8%.

Το Σωματείο ΙΔ. Υπαλλήλων Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ Στέκεται στο πλευρό τον εργαζομένων τον Σούπερ Μάρκετ Μαρινοπουλος Και θα στηρίξει την 24 ωρη απεργία που κήρυξε το επιχειρησιακό σωματείο την Τρίτη 01/12/2015

 

Η ΔΙΟΊΚΗΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΙΔ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΌΛΩΝ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ 24ΩΡΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ 03/12/2015 ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 29/11/2015 ΚΑΙ ΩΡΑ 18:00 ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ.

Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων-ανέργων

 

Όλοι και όλες στην απεργία στις 12 Νοέμβρη!

Κανένας για δουλειά, όλοι στον αγώνα!

 

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, νέοι και νέες, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι

 

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ακολουθώντας την πεπατημένη των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων και εφαρμόζοντας πιστά το 3^ο μνημόνιο το οποίο ψήφισαν από κοινού με όλα τα μνημονιακά κόμματα, επιδράμει καθημερινά ενάντια στα εργατικά και τα λαϊκά νοικοκυριά λεηλατώντας ότι απέμεινε από τις προηγούμενες επιδρομές: η μείωση των συντάξεων, η αύξηση στα χρόνια για σύνταξη και η κατεδάφιση της εναπομείνασας κοινωνικής ασφάλισης, η φοροληστεία και φορολεηλασία βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.

Στόχος αυτών των επιδρομών και της φορολεηλασίας είναι η ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών –τοκογλύφων, της Τρόικας και του κουαρτέτου, αλλά και των ντόπιων οικονομικών συμφερόντων, για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης σε βάρος των εργατικών και λαϊκών οικογενειών και υπέρ των κεφαλαιοκρατών.

Αυτός ο στόχος τους ικανοποιείται με την αποπληρωμή του χρέους, την κατάργηση κάθε εργατικού και κατακτημένου δικαιώματος, την διάλυση του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης και την εξατομίκευσή της, και την λεηλασία των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων.

Οι κεφαλαιοκράτες φορτώνουν κυριολεκτικά την κρίση τους στην εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό, ο οποίος καλείται να πληρώσει διπλά και τριπλά τα σπασμένα της δικής τους κρίσης: με τις διαρκείς ανα-κεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών αυτές και οι τραπεζίτες διασώζονται και την διάσωση αυτή την φορτώνουν στο δημόσιο χρέος, δηλαδή στο λαό!

Την ίδια στιγμή ο λαός καλείται να αποπληρώσει τα τυχόν δάνεια και τις υποχρεώσεις του προς τις τράπεζες και κινδυνεύει όταν δεν μπορεί να ανταποκριθεί, επειδή έμεινε άνεργος ή το εισόδημά του μειώθηκε, να χάσει το σπίτι του και την όποια περιουσία του.

Οι τραπεζίτες και γενικότερα οι κεφαλαιοκράτες ιδιοποιούνται τα κέρδη και κοινωνικοποιούν τις ζημιές!

 

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πέρασε στο αντίπαλο στρατόπεδο υλοποιώντας τα μνημόνια.

 

Για 5^η συνεχή χρονιά χιλιάδες εργατικά νοικοκυριά διαβιούν σε συνθήκες φτώχειας και στερήσεων. Χωρίς δουλειά και εισόδημα, χωρίς ασφάλιση, χωρίς θέρμανση και μην έχοντας τα στοιχειώδη αγαθά για την αξιοπρεπή διαβίωση τους.

Χιλιάδες εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι για αρκετούς μήνες και είδαν τις αποδοχές τους να μειώνονται και τις εργασιακές τους σχέσεις να σμπαραλιάζονται. Χιλιάδες βρίσκονται κάτω από τη απειλή της απόλυσης.

Αντιμέτωποι με την μνημονιακή πολιτική βρίσκονται  και οι εργαζόμενοι στα Τρίκαλα, οι οποίοι καλούνται από τους εργοδότες να επιλέξουν ανάμεσα στην υπογραφή ατομικών συμβάσεων που περιλαμβάνουν μεγάλες μειώσεις στους μισθούς, ή την απόλυση.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα των μνημονιακών πολιτικών τις οποίες εφάρμοσαν και εφαρμόζουν με ευλάβεια και «λεβέντικα» η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΠΟΤΑΜΙ, οι ΑΝΕΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η πολιτική αποτελεί το όραμά τους και θα αποτελεί την  μόνιμη πολιτική τους για το επόμενο διάστημα: φτώχεια, ανεργία, εξαθλίωση, διαρκή φορολεηλασία και ισοπέδωση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν

Αν το μέλλον που μας ετοιμάζουν η ΕΕ, η Τρόικα, το κουαρτέτο, οι κεφαλαιοκράτες της χώρας και οι κυβερνήσεις τους, είναι τα διαρκή μνημόνια και οι πόλεμοι για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης, τότε δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από αυτούς! Ο αγώνας μας πρέπει να στραφεί εναντίον τους, ενάντια στην πολιτική και την εξουσία τους.

Το εργατικό κίνημα δεν πρέπει να σταθεί σαν νοσοκόμα στο πλάι του άρρωστου καπιταλιστικού συστήματος το οποίο βρίσκεται σε κρίση, αλλά σαν νεκροθάφτης του!
Οι αγώνες μπορούν να φέρουν αποτελέσματα! Οι εργαζόμενοι στην «ΤΡΙΚΚΗ» το απέδειξαν αφού με τον αγώνα τους και την εργατική αλληλεγγύη που εκφράστηκε, ανάγκασαν την εργοδοσία να δηλώσει ότι θα κάνει πίσω στο ζήτημα των ατομικών συμβάσεων!

Την ίδια στιγμή που η «πολιτισμένη» ΕΕ εφαρμόζει μνημόνια, μαζί με την Αμερική, τη Ρωσία, την Τουρκία, τους λεγόμενους Τζιχαντιστές οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν από τη Δύση, και άλλους, εξαναγκάζουν στην προσφυγιά εκατομμύρια ανθρώπους για να σωθούν από τα δεινά του πολέμου, οδηγώντας τους πολλές φορές στο θάνατο και στον πνιγμό, είτε στην εξαθλίωση και την εκμετάλλευση από την «πολιτισμένη» ΕΕ η οποία ορθώνει τείχη για να απωθήσει όσους πρόσφυγες θεωρεί πλεόνασμα.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της ΕΕ και δεν αλλάζει.

Για το λόγο αυτό η διάλυσή της πρέπει να θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ.

Το εργατικό κίνημα, μαζί με την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και μαζί με τους πρόσφυγες, πρέπει να διεκδικήσει τον άμεσο τερματισμό του πολέμου στη Συρία και την απομάκρυνση όλων των ιμπεριαλιστών από τη χώρα. Για την απαλλαγή της από κάθε δυνάστη, την Εθνική της ανεξαρτησία, την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

 

Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία καλεί την εργατική τάξη των Τρικάλων και όλους τους εργαζόμενους, να συμμετέχουν μαζικά στην απεργία στις 12 Νοέμβρη.

 

Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργία στις 12 Νοέμβρη και διεκδικούμε τα δικαιώματά μας:

 

• Δημόσια κοινωνική ασφάλιση για όλους
• ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις
• άμεσα μέτρα για τους άνεργους
• προστασία της πρώτης κατοικίας-κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη
• Ακύρωση των μνημονίων και των μνημονιακών και αντεργατικών νόμων
• Στάση πληρωμών στους τοκογλύφους δανειστές και διαγραφή του χρέους
• Έξοδος από την ΟΝΕ και σύγκρουση με την αντεργατική πολιτική της ΕΕ
• Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας χωρίς αποζημίωση και  με εργατικό έλεγχο
• Κατάργηση των χαρατσιών, του ΕΝΦΙΑ και συνολικά της υπερφορολόγησης
• Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών  προς τις τράπεζες και την εφορία

 

 

Όλοι και όλες στην απεργία την Πέμπτη 12 Νοέμβρη και στη συγκέντρωση στις 10 η ώρα το πρωί στο Εργατικό Κέντρο

 

Τρίκαλα, Νοέμβρης 2015    Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων-ανέργων

                                                                                                   ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΑΛΕΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22/10/2015

ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΩΡΑ 19:00.

Συναδέλφισσες  -  συνάδελφοι,

Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, προβάλλει επιτακτική η ανάγκη , ενωμένοι δυναμικά, αγωνιστικά και ανυποχώρητα, να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας.

Γι αυτό και η συμμετοχή μας στη Γενική Συνέλευση κρίνετε αναγκαία και επιτακτική όπως ποτέ άλλοτε.

 

                                                                                                         ΤΟ Δ.Σ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Συμπαράσταση στους εργαζόμενους της γαλακτοβιομηχανίας «ΤΡΙΚΚΗ»

 

Συμπαραστεκόμαστε στους εργαζόμενους της γαλακτοβιομηχανίας «ΤΡΙΚΚΗ» οι οποίοι απειλούνται άμεσα με μείωση του μισθού τους και με απολύσεις και καλούνται ο καθένας ξεχωριστά να υπογράψει ατομική σύμβαση εργασίας με την οποία θα καταλυθούν τα κατεκτημένα με αγώνες δικαιώματά τους.

Η Διοίκηση του εργοστασίου, παρόλο που δηλώνει ότι η επιχείρηση πάει καλά και είναι κερδοφόρα, θέλει να εφαρμόσει αντεργατική πολιτική με μειώσεις μισθών και απολύσεις, με την κατάργηση των ΣΣΕ και την υπογραφή ατομικών συμβάσεων. Αυτή η πολιτική εκπορεύεται από τα μνημόνια, στηρίζεται σε αυτά και αποτελεί υλοποίησή τους στην πράξη και στοχεύει στην αφαίρεση των εργατικών κατακτήσεων και στην αύξηση της κερδοφορίας της επιχείρησης η οποία έχει χάσει τον πλατύ συνεταιριστικό της χαρακτήρα (η ΕΑΣ πριν 3-4 χρόνια είχε πάνω από 12.000 μέλη), και αποτελεί πλέον ανώνυμη εταιρία στα χέρια λιγότερων από 400 μεγαλοαγροτών και μεγαλοκτηνοτρόφων.

Καταδικάζουμε την Διοίκηση της ΕΑΣ και του εργοστασίου «ΤΡΙΚΚΗ» οι οποίες προχώρησαν ήδη σήμερα Παρασκευή 9/10 στην απόλυση μιας εργαζόμενης που δεν δέχτηκε να υπογράψει ατομική σύμβαση.

Δηλώνουμε την συμπαράστασή μας στον αγώνα των εργαζομένων για να μην καταργηθούν οι ΣΣΕ, να μην μειωθεί ο μισθός τους και να μην απολυθεί κανένας.

Διεκδικούμε μαζί τους να επανέλθουν οι ΣΣΕ στο επίπεδο που ήταν πριν τα μνημόνια με πλήρη υποχρεωτική και γενικευμένη ισχύ. Να καταργηθούν οι αντεργατικοί μνημονιακοί νόμοι και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας μαζί με τις ατομικές συμβάσεις.

Καλούμε σε αγωνιστικό συντονισμό όλους τους εργαζόμενους που πλήττονται από τις μνημονιακές πολιτικές, για την κατάργηση των μνημονίων και όλων των αντεργατικών νόμων και την υλοποίηση μιας άλλης πολιτικής σε βάρος των κεφαλαιοκρατών και προς όφελος της εργατικής τάξης.

 

Τρίκαλα, 9/10/2015

Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων-ανέργων Τρικάλων

ΟΧΙ στο νέο μνημόνιο-ρήξη τώρα με την Τρόικα!

 

H υποταγή της κυβέρνησης Τσίπρα στις επιταγές της Τρόικας ήταν η φυσική κατάληξη της συντριβής της επιδίωξης της να χαράξει έναν τρίτο δρόμο ανάμεσα στη βάρβαρη αντεργατική πολιτική του μνημονίου από τη μία και τη ρήξη με την ευρωζώνη, την Ε.Ε. και τους κεφαλαιοκράτες από την άλλη.

Αυτή η πολιτική προσέκρουσε στα βράχια της πραγματικότητας και ναυάγησε. Πλέον γίνεται φανερό ότι τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.

Την εξέλιξη των πραγμάτων που οδήγησαν στην ταπεινωτική και εξευτελιστική συμφωνία καθόρισε το ίδιο το πλαίσιο στο οποίο κινούταν η ηγεσία της κυβέρνησης και το οποίο ήταν «πάση θυσία στο ευρώ». Η τυφλή προσήλωση σε αυτό το δόγμα οδήγησε την κυβέρνηση σε πλήρη υποταγή και παράδοση άνευ όρων στις απαιτήσεις των δανειστών-τοκογλύφων.

 

Η συμφωνία της κυβέρνησης Τσίπρα με την Τρόικα, και η υπογραφή και υλοποίηση του 3^ου μνημονίου θα έχει άμεσες και βαριές συνέπειες για την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τους συνταξιούχους.

Οι επιπτώσεις για τους μισθωτούς εντοπίζονται:

• Στο μισθό που παίρνουν στο χέρι ο οποίος θα μειωθεί από την αύξηση των εισφορών τους και στους μισθούς συνολικά που θα παραμείνουν μειωμένοι, μιας και η δέσμευση της κυβέρνησης για την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ παραπέμπεται στις Ελληνικές καλένδες όπου παραπέμπεται και το νομοσχέδιο που ήταν έτοιμο για κατάθεση στη βουλή και το όποιο προέβλεπε την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των ΣΣΕ.
• Στις εργασιακές σχέσεις που θα είναι πιο επισφαλείς, στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας
•  Στην αύξηση των έμμεσων και άμεσων φόρων, την παραμονή και αύξηση των διάφορων χαρατσιών και του ΕΝΦΙΑ, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των φόρων που πλήττουν τα χαμηλά εισοδήματα, δηλαδή τα φτωχά λαϊκά στρώματα
• Στην αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση, καθώς και την αύξηση των απαιτούμενων ενσήμων για θεμελίωση σύνταξης
• Στην συνέχιση και την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων με τις απολύσεις και το σμπαράλιασμα των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων που αυτές συνεπάγονται.

Οι συνέπειες για τους συνταξιούχους επίσης θα είναι άμεσες: με παραπέρα και αναδρομική μείωση των συντάξεων με την ενεργοποίηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος (ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δεσμευτεί για την αποκατάσταση του 13ης σύνταξης για τους χαμηλοσυνταξιούχους μέχρι  700 € το μήνα, πράγμα που δεν υπάρχει πλέον), την αύξηση των εισφορών υγείας, την κατάργηση του ΕΚΑΣ και την μείωση της αγοραστικής τους δύναμης με την αύξηση του ΦΠΑ σε μια σειρά προϊόντα. 

Πολλοί εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και φτωχά νοικοκυριά θα βρεθούν μπροστά στον άμεσο  κίνδυνο είτε της απόλυσης, είτε του πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας ή της όποιας περιουσίας τους, καθώς και στην κατάσχεση του μισθού τους με τις αλλαγές που απαιτεί η Τρόικα στον κώδικα ποινικής δικονομίας και την ξε-νομοθέτηση όσων νόμων ψήφισε η βουλή μετά τις 20 Φλεβάρη, όπως ο νόμος για τις προσλήψεις των απολυμένων καθαριστριών, των εργαζομένων της ΕΡΤ και των καθηγητών, και τις ρυθμίσεις για τις 100 δόσεις, κα. 

Στα άμεσα προαπαιτούμενα της Τρόικας βρίσκονται επίσης η κατάργηση του ειδικού φορολογικού καθεστώτος των αγροτών, οι οποίοι θα φορολογούνται πλέον με συντελεστή 26% από το πρώτο ευρώ και θα τους επιβληθεί προκαταβολή φόρου που θα φθάσει στο 100%. Επίσης θα χάσουν την ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση του αγροτικού πετρελαίου.

 

                  Με την υπογραφή του 3^ου μνημονίου δεν πρόκειται να λυθούν τα προβλήματα της χώρας και της οικονομίας. Η χώρα θα συνεχίζει να ταλανίζεται από το χρέος, την κρίση και την ύφεση, την συσσώρευση νέων χρεών για την εξόφληση των προηγούμενων, τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων αξίας σε ένα «ανεξάρτητο» ταμείο και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τη συνεχιζόμενη εγκατάλειψη σημαντικών στοιχείων του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης, τον περιορισμό της νομοθετικής εξουσίας προς όφελος των πιστωτών, στην επιστροφή της Τρόικα στα υπουργεία και την νομοθέτηση νόμων υπαγορευμένων από τις Βρυξέλες και την Μέρκελ και μάλιστα στα Αγγλικά.

 

Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα φανεί ότι το νέο μνημόνιο εκτός από καταστροφικό, είναι και ανεπαρκές και η Τρόικα θα απαιτήσει νέα αντιλαϊκά μέτρα.

 

Η κυβέρνηση Τσίπρα εξελίχθηκε σε κυβέρνηση ειδικού σκοπού, ο οποίος δεν είναι άλλος από την ολοκλήρωση των διαδικασιών που έθεσε σαν προϋπόθεση η Τρόικα για το νέο μνημόνιο, η υπογραφή της συμφωνίας μαζί της και η ολοκλήρωση συνολικά της διαδικασίας για το 3^ο μνημόνιο. Αποτελεί κυβέρνηση μειοψηφίας που κυβερνά με 123 βουλευτές με την σκανδαλώδη και πρωτόγνωρη ανοχή όλων των κομμάτων της βουλής.

Έχει εξελιχθεί επίσης σε μια ακόμα μνημονιακή κυβέρνηση και με τον τρόπο αυτό έχει διαρρήξει την βασική της σχέση με την αντιμνημονιακή κυβέρνηση την οποία ψήφισε και εξέλεξε ο λαός στις 25 Γενάρη και επιβεβαίωσε και ενίσχυσε με την εντολή του για κατάργηση των μνημονίων με την επικράτηση του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5^ης Ιούλη.

Η επίκληση του κινδύνου της εξυπηρέτησης του στόχου της Αριστερής παρένθεσης από κάποιους εντός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει πλέον καμία αξία διότι δεν βρισκόμαστε πλέον εκεί. Αυτός ο κίνδυνος εξέλιπε μαζί με την εγκατάλειψη από μέρους της κυβέρνησης Τσίπρα κάθε αντιμνημονιακού σκοπού και την υιοθέτηση χιλιοειπωμένων και τετριμμένων επιχειρημάτων του μνημονιακού στρατοπέδου.

Καμία δύναμη της βουλής δεν ενδιαφέρεται να ρίξει σήμερα την κυβέρνηση.

Όλες οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης είτε την στηρίζουν στα μνημονιακά μέτρα, είτε κάνουν τα στραβά μάτια και αποσκοπούν στο να βγάλει η κυβέρνηση Τσίπρα τη βρώμικη δουλειά, να υπογράψει τα προαπαιτούμενα μέτρα και την συμφωνία.

Ούτε ο Τσίπρας σκοπεύει να παραιτηθεί. Αντίθετα, δηλώνει ότι δεν θα δραπετεύσει από τις ευθύνες του και επιχειρηματολογεί για το αναπόφευκτο του 3^ου μνημονίου.

Το γεγονός ότι 39 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν συμφώνησαν στο νέο μνημόνιο το οποίο προωθεί η κυβέρνησή τους, αποτελεί θετικό και αξιοσημείωτο γεγονός αντίστασης.

Ο μόνος συνεπής δρόμος που προβάλει για τους  βουλευτές αυτούς είναι να αναλάβουν την ευθύνη της συγκρότησης πολιτικού μετώπου για την κατάργηση των μνημονίων με την αναγκαία για αυτό διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση της ΤτΕ και των άλλων τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο, την έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ.

Με την πολιτική συγκρότηση και την προοπτική εξουσίας που θα προκύψει για την υλοποίηση των προγραμματικών δεσμεύσεων αυτού του μετώπου, και στο βαθμό που αποκτήσει πλατιά στήριξη, πρέπει να αναλάβουν αυτοί την ευθύνη να ρίξουν την μνημονιακή κυβέρνηση Τσίπρα η οποία ταυτίστηκε με τις μνημονιακές δυνάμεις και στηρίζεται από αυτές, και να προβάλουν ταυτόχρονα την αναγκαιότητα να αντικατασταθεί από μια κυβέρνηση του αντιμνημονιακού μπλοκ του ΟΧΙ, για να μην γυρίσουμε πίσω.

Και αυτό πρέπει να γίνει πριν την ολοκλήρωση της συνολικής διαδικασίας, πριν η συμφωνία και το μνημόνιο αποτελέσουν νόμους του κράτους.

Είναι αυτοί οι μόνοι που μπορούν, αν βεβαίως το θέλουν, να το κάνουν. Κανείς άλλος δεν πρόκειται να το κάνει. Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύουν να κατηγορηθούν για συνενοχή.

Το μέτωπο που επιδιώκουμε πρέπει να επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου και επιχειρημάτων για να εκπροσωπήσει πολιτικά τον κόσμο του ΟΧΙ και ταυτόχρονα να πείσει ότι ο συμβιβασμός και η συμφωνία δεν αποτελούσαν ούτε αποτελούν μονόδρομο και ότι ήταν και είναι δυνατή η κατάργηση των  μνημονίων ακολουθώντας τον άλλο δρόμο, εκτός της συμμορίας του ευρώ και της ΕΕ.

 

Κάβουρας Δημήτρης

 

Ανακοίνωση για τις εκλογές για νέα Διοίκηση στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων

 

Οι εκλογές για νέα Διοίκηση στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, γίνονται σε μια περίοδο στην οποία η καπιταλιστική κρίση εξακολουθεί να καθορίζει τις εξελίξεις με βαριές συνέπειες για την εργατική τάξη: μαζική φτώχια και ανεργία, εξαθλίωση, ένταση της εκμετάλλευσης, μείωση του μεροκάματου και του μισθού, υποβάθμιση του επιπέδου της διαβίωσης  συνολικά και χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας.

Μετά από τέσσερα χρόνια μνημονίου, οι έλληνες κεφαλαιοκράτες σε αγαστή συνεργασία με την Τρόικα, έχουν καταφέρει να κατεδαφίσουν την εργατική νομοθεσία, να πετσοκόψουν μισθούς και μεροκάματα και να φέρουν  το εργατικό κόστος στα μέτρα τους. Η εργατική τάξη βρέθηκε σε διασταυρούμενα πυρά, καθώς εκτός από την χωρίς προηγούμενο επίθεση των κεφαλαιοκρατών, αντιμετώπισε τη φοροεπιδρομή και τις περικοπές σε υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες και είδε το βιοτικό της επίπεδο να συντρίβεται.

Τα νούμερα είναι αποκαλυπτικά: πραγματική ανεργία πάνω από 1.500.000, 700.000 φορολογούμενοι με ληξιπρόθεσμες οφειλές στην εφορία, 3.000.000 ανασφάλιστοι, πάνω από 5.000 αυτοκτονίες στη μνημονιακή τετραετία, χιλιάδες οικογένειες χωρίς ρεύμα και θέρμανση.

Την ίδια στιγμή που το εισόδημα των λαϊκών στρωμάτων λεηλατούνταν, όπως και τα αποθεματικά των ασφαλιστικών τους ταμείων για την αποπληρωμή των τοκογλύφων, και η εργατική τάξη οδηγούνταν στην απελπισία, η αστική τάξη και η Τρόικα έκαναν πλιάτσικο λεηλατώντας τη δημόσια περιουσία και απολάμβαναν νέα κέρδη.

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου αποτέλεσαν ήττα των  μνημονιακών δυνάμεων και μια πρώτη νίκη του κινήματος σε βάρος των μνημονιακών πολιτικών. Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα στήριξαν μαζικά την εκλογή μια νέας κυβέρνησης με αντιμνημονιακό λόγο, για να απαλλαγούν από τις αντεργατικές-αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόστηκαν σε βάρος τους και τους υπέβαλαν σε διαρκείς στερήσεις.

Η εργατική τάξη και ο λαός έκαναν ένα πρώτο βήμα με την ψήφο τους στις 25 Ιανουαρίου για να απαλλαγούν από τα μνημόνια. Αποσταθεροποίησαν την κυρίαρχη πολιτική γραμμή της αστικής τάξης αλλά δεν την έχουν ανατρέψει. Ο μόνος δρόμος απαλλαγής από τις μνημονιακές πολιτικές είναι ο δρόμος της συνολικής σύγκρουσης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, μέσα και έξω από τη χώρα. Πράγμα που γίνεται πλατιά κατανοητό από τους συνεχόμενους εκβιασμούς των δανειστών-τοκογλύφων αλλά και τις αντιδράσεις και τις ίντριγκες των ντόπιων συμφερόντων.

Οι μνημονιακές πολιτικές δεν μπορούν να καταργηθούν χωρίς σύγκρουση με τους καπιταλιστές και το κράτος τους και την ΕΕ που επιβάλει αυτές τις πολιτικές σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Η κατάργηση του μνημονίου, η κατάργηση δηλαδή των εφαρμοστικών νόμων και η καταγγελία της δανειακής σύμβασης είναι ο πρώτος κρίκος μιας αλυσίδας που αναγκαστικά συνδέεται με την παύση πληρωμών, τη μη αναγνώριση και τη διαγραφή του χρέους το οποίο αποτελεί θηλιά στο λαιμό της εργατικής τάξης, και τείχος πάνω στο οποίο προσκρούουν όλες σχεδόν οι διεκδικήσεις της.

Και μια σειρά άλλες ενέργειες όπως η εθνικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο κ.α.  

Το σκηνικό που διαμορφώθηκε μετά τις εκλογές δημιουργησε συνθήκες διεκδίκησης που πρέπει το μαζικό συνδικαλιστικό κίνημα να αξιοποιήσει, στην κατεύθυνση της πίεσης προς την κυβέρνηση για την υλοποίηση των δεσμεύσεών της απέναντι στην εργατική τάξη και το κίνημά της, για την αποκατάσταση των ΣΣΕ, την κατάργηση των χαρατσιών και της υπερφορολόγησης κλπ, στηλιτεύοντας τις όποιες υπαναχωρήσεις της σε σχέση με τη χρονική μετάθεση της υλοποίησης τους.

Χωρίς το κίνημα να περιοριστεί μόνο σε αυτά.  

Το μαζικό εργατικό κίνημα πρέπει να διεκδικήσει αγωνιστικά την διεύρυνση των κατακτήσεών του στην προοπτική της υλοποίησης της ιστορικής του αποστολής της εργατικής τάξης, η οποία προκύπτει από τη θέση της στην παραγωγή, και είναι η ανατροπή του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος και η οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας χωρίς φτώχια, ανεργία, εξαθλίωση, χωρίς πολέμους, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Στην ατζέντα των διεκδικήσεων βρίσκονται ήδη:

-Κατάργηση των μνημονίων και των  εφαρμοστικών νόμων

-Δουλειά για όλους με δικαιώματα-Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις

-Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων με υποχρεωτική, γενική και αναδρομική ισχύ

-Κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας

-Δημόσια δωρεάν υγεία-πρόνοια-παιδεία

-Κατάργηση της υπερφορολόγησης, όλων των χαρατσιών, και των διοδίων

-Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών προς τις τράπεζες και την εφορία

-Μονομερής διαγραφή του δημόσιου χρέους, εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία, εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο.

Κρίσιμο ζήτημα σε σχέση με την ανεξαρτησία του κινήματος αποτελεί η απεμπλοκή του από την κρατική παρέμβαση στα εσωτερικά του. Πράγμα που πρέπει να τεθεί με άμεσο τρόπο.

Το κίνημα πρέπει να διεκδικήσει την υλοποίηση της απόφασης της ΓΣΕΕ με την οποία ζητούσε «μη ανάμειξη οποιουδήποτε φορέα της εξουσίας στα interna του κινήματος», την κατάργηση όλων των παρεμβατικών μηχανισμών στο σ.κ, της υποχρεωτικής υποβολής για έγκριση του καταστατικού των σωματείων στα Πρωτοδικεία κλπ.

Επιπλέον, το ίδιο πλαίσιο διεκδίκησης πρέπει να διευρυνθεί με την κατάργηση συνολικά κάθε κρατικής και κυβερνητικής παρέμβασης, δικαστικής και οικονομικής.

Η Διοίκηση του ΕΚΤ όλα τα προηγούμενα χρόνια παρενέβη επετειακά, όταν κηρυσσόταν πανελλαδικές απεργίες της ΓΣΕΕ, χωρίς να καταβάλει καμία προσπάθεια για την καλύτερη, πιο μαζική και αποτελεσματική οργάνωση των κινητοποιήσεων.

Το πλαίσιο στο οποίο περιόριζε την συμμετοχή στις απεργίες ήταν μια γενική διαμαρτυρία-καταγγελία κατά της αντεργατικής πολιτικής, χωρίς να στηλιτεύει τον κύριο υπεύθυνο αυτής της πολιτικής, δηλαδή την κυβέρνηση και τις πολιτικές δυνάμεις που την στήριζαν.

 Με τον τρόπο αυτό προσπάθησε να κρατήσει δύο καρπούζια σε μία μασχάλη: αφενός μεν να δείχνει στους εργαζόμενους ότι κάνει αγώνες, αφετέρου δε να μην πλήττονται ιδιαίτερα και οι πολιτικοί φορείς από τους οποίους στηρίζεται η Διοίκηση, και κατά προέκταση και η κυβέρνησή τους.

   Την ίδια στιγμή η ηγεσία του ΕΚ συμμετείχε μαζί με την ηγεσία της ΓΣΕΕ στα διάφορα προγράμματα απασχόλησης κάνοντας τον επιλοχία και βάζοντας στη σειρά τα εκατομμύρια των ανέργων που αναζητούσαν μια δουλειά και ένα μισθό για να ζήσουν.

Η ηγεσίες της ΓΣΕΕ και του ΕΚΤ πήραν από το κράτος τα ψίχουλα που τους αντιστοιχούσαν για την εκδούλευση αυτή, λειτουργώντας σαν ΜΚΟ, και παράλληλα έκαναν δημόσιες και πελατειακές σχέσεις με την εξυπηρέτηση και προώθηση για εργασία κάποιων ανέργων.

Η Διοίκηση του ΕΚΤ δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων σε αρκετές περιπτώσεις εργατικών διαφορών. Μία από αυτές τις περιπτώσεις ήταν ο αγώνας των καθαριστριών που δούλευαν στον εργολάβο καθαριότητας στο Νοσοκομείο Τρικάλων. Οι καθαρίστριες διεκδίκησαν αγωνιστικά τα δεδουλευμένα 6 μηνών και ενώ ζήτησαν τη συνδρομή του ΕΚΤ, η Διοίκησή του απουσίασε καθ όλη τη διάρκεια των κινητοποιήσεών τους, αλλά και κατόπιν όταν έγιναν εκδικητικές απολύσεις από τον εργολάβο ο οποίος ζήτησε από τις καθαρίστριες να υπογράψουν δηλώσεις μετανοίας για την συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις που έγιναν.

Για όλους τους παραπάνω λόγους η Διοίκηση του ΕΚΤ δεν έχει να επιδείξει θετικό απολογισμό.

Αντίθετα, έχει να απολογηθεί γιατί δεν οργάνωσε και δεν συντόνισε τους εργατικούς αγώνες, και δεν έδειξε τον ίδιο ζήλο που έδειξε για την βιομηχανία παραγωγής αντιπροσώπων.

Ευθύνες για τον εκφυλιστικό κατήφορο έχουν όλες οι δυνάμεις που συμμετείχαν στην απερχόμενη Διοίκηση πράγμα που αποτυπώνεται στη ραγδαία μείωση των αντιπροσώπων που φτάνει στο 50%!!

Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία πρωτοστάτησε σε όλους τους αγώνες που αναπτύχθηκαν, στις απεργίες, τις συγκεντρώσεις, στα συλλαλητήρια αλλά και στους αγώνες σε χώρους εργασίας όπως στον αγώνα των απολυμένων στην επιχείρηση ξυλείας του Μαλαβάκη όπου καταγγείλαμε την παρουσία στο πλευρό του εργοδότη ατόμων έξω από την επιχείρηση, πράγμα για το οποίο διωχθήκαμε δικαστικά και αθωωθήκαμε πανηγυρικά στο δικαστήριο, στον δίκαιο αγώνα των καθαριστριών του Νοσοκομείου Τρικάλων, όπου επίσης ο εργολάβος επιδιώκει την δικαστική μας δίωξη, και αλλού.

Προτάσσοντας την αναγκαιότητα ενός ενιαίου μετώπου πάλης όλων των εργατών στη βάση των προβλημάτων ενάντια στον καπιταλισμό, παλέψαμε για την συνολική ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης και της κυβέρνησης που την υλοποιούσε, για την ανατροπή του ίδιου του καπιταλισμού.

 

Ως Αγωνιστική Πρωτοβουλία, παλεύουμε αποφασιστικά μέσα στο υπάρχον συνδικαλιστικό κίνημα, για την αλλαγή των συσχετισμών δύναμης σε όλα τα επίπεδα. Για ένα σωματείο κατά κλάδο, μια Ομοσπονδία, ένα Εργατικό Κέντρο, μία ΓΣΕΕ,  όλα «εκτός πάσης αστικής επιρροής» όργανα πάλης στα χέρια των εργατών.

Μπροστά στην αδράνεια της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου, προτάξαμε το συντονισμό δράσης Ομοσπονδιών και σωματείων για την υπογραφή Κλαδικών Συμβάσεων. Παλεύουμε για τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού μας κινήματος, της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου. Ενάντια στην πρακτική των σωματείων-σφραγίδων και στη βιομηχανία παραγωγής αντιπροσώπων για το ΕΚ, στην οποία συμμετείχαν όλες οι δυνάμεις που εκπροσωπούνταν στη Διοίκηση.

Για σωματεία μαζικά, ενωτικά, αγωνιστικά, αυτοτελή και ανεξάρτητα από το κράτος και την εργοδοσία, από τα κόμματά τους, την ιδεολογία και τα συμφέροντά τους.

Εμπρός, μέσα από ένα ενιαίο πανεργατικό μέτωπο πάλης στη βάση των προβλημάτων μας και ενάντια στον καπιταλισμό που αποτελεί την πηγή των δεινών μας, να αποκρούσουμε την επίθεση που δεχόμαστε, να πιέσουμε την κυβέρνηση να υλοποιήσει άμεσα τις υποσχέσεις που έδωσε στην εργατικής τάξη, να διευρύνουμε τις καταχτήσεις μας, να καταργήσουμε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία, κατέρχεται με ψηφοδέλτιο στις εκλογές για την ανάδειξη Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, και με στόχο την εκπροσώπησή της στο νέο Δ.Σ.

 

Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων-ανέργων Τρικάλων Μάης 2015

Άλλαξε κάτι ή όχι για την εργατική τάξη μετά τις εκλογές της 25^ης Γενάρη;

 

Με ανακοίνωση-κάλεσμα προς τα μέλη του σωματείου, η Διοίκηση του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Τρικάλων, καλούσε σε επαναληπτική Γενική Συνέλευση για την Κυριακή 19/4, μιας και η προηγούμενη δεν είχε απαρτία και δεν πραγματοποιήθηκε.

Στην εν λόγο ανακοίνωση, η οποία απηχούσε την άποψη της πλειοψηφίας της Διοίκησης του σωματείου, αναφέρονταν ότι: «Η «επόμενη μέρα των εκλογών» είναι ίδια με την προηγούμενη. Ο αντίπαλος μας είναι ακόμα εδώ!...»

«…Αυτός ο αντίπαλος δεν έφυγε με την εναλλαγή της κυβέρνησης. Αξιοποιώντας αυτή την εναλλαγή βρίσκεται εδώ πιο έτοιμος και εξοπλισμένος…»

Και η ανακοίνωση συνέχιζε θέτοντας το διεκδικητικό πλαίσιο που πρέπει να έχει το σωματείο: «Διεκδικούμε: Κλαδική σύμβαση με βασικό μισθό 920 ευρώ,  υποχρεωτικά εκτελεστέα για όλους.

Σταθερή μόνιμη δουλειά για όλους, ωράριο εργασίας 40ωρο-8ωρο-5θήμερο.

Κατάργηση ωρομίσθιου μερικής απασχόλησης και μετατροπή όλων αυτών των συμβάσεων σε συμβάσεις αορίστου χρόνου – νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.

Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις για όλη την περίοδο της ανεργίας.»

Πόσο αλήθεια είναι άραγε το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η πλειοψηφία του ΔΣ και πόσο συνεπείς με αυτό είναι οι συνάδελφοι του ΔΣ; Πώς εκφράζεται, δηλαδή, αυτό το συμπέρασμα στις διεκδικήσεις του σωματείου;

Αν η επόμενη μέρα των εκλογών είναι ίδια με την προηγούμενη, τότε θα έπρεπε και τα αιτήματα, οι στόχοι πάλης και οι διεκδικήσεις μας να είναι τα ίδια. Είναι όμως τα ίδια;

Όχι! Αρκετά από τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας παραμένουν ίδια. Όπως για παράδειγμα το αίτημα «Επίδομα ανεργίας για όλους τους άνεργους μέχρι να βρουν δουλειά».

 Κάποια από αυτά όμως διαφοροποιήθηκαν. Και αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι τα αποτελέσματα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου αποτέλεσαν ήττα των  μνημονιακών δυνάμεων και μια πρώτη νίκη του κινήματος σε βάρος των μνημονιακών πολιτικών. Με το γεγονός ότι εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα στήριξαν μαζικά την εκλογή μια νέας κυβέρνησης με αντιμνημονιακό λόγο, για να απαλλαγούν από τις αντεργατικές-αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόστηκαν σε βάρος τους και τους υπέβαλαν σε διαρκείς στερήσεις.

Το γεγονός αυτό έγινε αντιληπτό από όλες τις πολιτικές δυνάμεις και από την πλειοψηφία της εργατικής τάξης. Με τη σειρά τους, όλες οι πολιτικές δυνάμεις και οι εργατικές παρατάξεις αποδέχονται ότι κάτι άλλαξε. Είτε με άμεσο τρόπο, με αποφάσεις και ντοκουμέντα, είτε με έμμεσο τρόπο, με την πρακτική τους στο μαζικό κίνημα και τη νέα ατζέντα των διεκδικήσεών τους, παραδέχονται ότι κάτι άλλαξε.

Για του λόγου του αληθές παραθέτω τις αιχμές των διεκδικήσεων του σωματείου μας πριν και μετά τις εκλογές.

Πριν τις εκλογές του Γενάρη διεκδικούσαμε για παράδειγμα «να μην καταργηθούν οι ΣΣΕ». Τώρα διεκδικούμε «Κλαδική σύμβαση με βασικό μισθό 920 ευρώ».

Μόλις τον περασμένο Δεκέμβρη απεργούσαμε με αίτημα «όχι στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας». Τώρα διεκδικούμε να ικανοποιηθεί το αίτημα για «νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας».

Η διαφοροποίηση κάποιων αιτημάτων και διεκδικήσεων του σωματείου, σαν αποτέλεσμα της ίδιας της πραγματικότητας που διαμορφώθηκε μετά τις εκλογές και της έμμεσης αναγνώρισής της από την πλειοψηφία του ΔΣ, η οποία πρόσκειται στο ΠΑΜΕ, δείχνει στην πράξη ότι, κάτι άλλαξε. Η ισοπεδωτική διαπίστωση ότι «η επόμενη μέρα των εκλογών είναι ίδια με την προηγούμενη», έρχεται σε αντίφαση με τις αλλαγμένες διεκδικήσεις του σωματείου. Αποτελεί τουλάχιστον στρουθοκαμηλισμό η μη παραδοχή αυτής της αλλαγής και η επιμονή κάποιων να κρατάνε το κεφάλι στην άμμο, πράγμα που αποτελεί μια απέλπιδα προσπάθεια δικαίωσης του πολιτικού φορέα που στηρίζει το ΠΑΜΕ, να αποδείξει ότι είχε δίκιο προεκλογικά όταν έλεγε ότι «τίποτα δεν αλλάζει», σπέρνοντας την ηττοπάθεια.

Τι άλλαξε όμως, και πια πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι σε αυτή την αλλαγή;

Η εργατική τάξη και ο λαός έκαναν ένα πρώτο βήμα με την ψήφο τους στις 25 Ιανουαρίου για να απαλλαγούν από τα μνημόνια. Αποσταθεροποίησαν την κυρίαρχη πολιτική γραμμή της αστικής τάξης αλλά δεν την έχουν ανατρέψει. Ο μόνος δρόμος, όμως, απαλλαγής από τις μνημονιακές πολιτικές, είναι ο δρόμος της συνολικής σύγκρουσης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, μέσα και έξω από τη χώρα. Πράγμα που γίνεται πλατιά κατανοητό με τους συνεχόμενους εκβιασμούς των δανειστών-τοκογλύφων αλλά και τις αντιδράσεις και τις ίντριγκες των ντόπιων συμφερόντων.

Οι μνημονιακές πολιτικές δεν μπορούν να καταργηθούν χωρίς σύγκρουση με τους καπιταλιστές και το κράτος τους και την ΕΕ που επιβάλει αυτές τις πολιτικές σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Η κατάργηση του μνημονίου, η κατάργηση δηλαδή των εφαρμοστικών νόμων και η καταγγελία της δανειακής σύμβασης είναι ο πρώτος κρίκος μιας αλυσίδας που αναγκαστικά συνδέεται με την παύση πληρωμών, τη μη αναγνώριση και τη διαγραφή του χρέους το οποίο αποτελεί θηλιά στο λαιμό της εργατικής τάξης, και τείχος πάνω στο οποίο προσκρούουν όλες σχεδόν οι διεκδικήσεις της.

Το σκηνικό που διαμορφώθηκε μετά τις εκλογές δημιουργεί συνθήκες διεκδίκησης που πρέπει το μαζικό συνδικαλιστικό κίνημα να αξιοποιήσει, στην κατεύθυνση της πίεσης προς την κυβέρνηση για την υλοποίηση των δεσμεύσεών της απέναντι στην εργατική τάξη και το κίνημά της, για την αποκατάσταση των ΣΣΕ, την κατάργηση των χαρατσιών και της υπερφορολόγησης κλπ, στηλιτεύοντας τις όποιες υπαναχωρήσεις της σε σχέση με τη χρονική μετάθεση της υλοποίησης τους.

Χωρίς το κίνημα να περιοριστεί μόνο σε αυτά.  

Το μαζικό εργατικό κίνημα πρέπει να διεκδικήσει αγωνιστικά την διεύρυνση των κατακτήσεών του στην προοπτική της υλοποίησης της ιστορικής αποστολής της εργατικής τάξης, η οποία προκύπτει από τη θέση της στην παραγωγή, και είναι η ανατροπή του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος και η οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας χωρίς φτώχια, ανεργία, εξαθλίωση, χωρίς πολέμους, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

 

Παπαϊωάννου Γιάννης μέλος του ΔΣ του σωματείου Ιδιωτικών υπαλλήλων Ν. Τρικάλων