Όλοι και όλες στην πανεργατική-πανελλαδική απεργία στις 8 Δεκέμβρη!
 

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι,
Όλοι μαζί, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, η Ένωση Κεντρώων που ψήφισαν ή στήριξαν το 3ο μνημόνιο, το κουαρτέτο, η Ε.Ε, το Δ.Ν.Τ, ο Σ.Ε.Β και άλλες εργοδοτικές οργανώσεις ετοιμάζονται να φέρουν νέο οδοστρωτήρα αντεργατικών μέτρων.  
Προετοιμάζουν το έδαφος για:
την απελευθέρωση των απολύσεων και την αύξηση του ορίου από το 5 στο 10% καθώς και το δικαίωμα στους εργοδότες να απαντούν με λοκ-άουτ  στους  αγώνες των εργαζομένων και νέο συνδικαλιστικό νόμο για τον περιορισμό και την απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης.
Την νέα μείωση του άθλιου κατώτερου μισθού των 586 ευρώ για τους νεοπροσλαμβανόμενους και των 511 ευρώ για τους νέους κάτω των 25 χρονών
την κατάργηση όσων επιδομάτων έχουν απομείνει, την σφαγή στα προνοιακά επιδόματα, την νέα μείωση των σημερινών συντάξεων και των κοινωνικών παροχών
την πλήρη επικράτηση των ατομικών και επιχειρησιακών συμβάσεων για ακόμα μεγαλύτερη μείωση του μέσου μισθού και την παραπέρα επέκταση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης
την παραπέρα αύξηση της φορολόγησης με νέα μεγάλη μείωση στο αφορολόγητο για μισθωτούς και συνταξιούχους στα 5.000 από τα 8.600 ευρώ.
Και όλα αυτά τη στιγμή που ήδη η εργατική τάξη στενάζει κυριολεκτικά αφού οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε  εργασιακή ζούγκλα. Όταν με τρομοκρατία, εκβιασμούς, τον φόβο της απόλυσης πάνω απ’ το κεφάλι τους οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να δουλεύουν χωρίς ΣΣΕ, με μισθούς πείνας και εξαντλητικά ωράρια εργασίας που φτάνουν πολλές φορές τις 10,11 και 12 ώρες την ημέρα και με εντατικοποίηση της δουλειάς.
          Η κατάσταση στους χώρους εργασίας, οι μισθοί πείνας, οι μειώσεις στις συντάξεις, η διαρκής αύξηση των έμμεσων και άμεσων φόρων για να πληρωθούν οι τοκογλύφοι, έχουν οδηγήσει σε ραγδαία επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων και σε αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης. Αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί με την υλοποίηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από το 3ο μνημόνιο.
Εργαζόμενοι-εργαζόμενες-νέοι-άνεργοι-συνταξιούχοι,                                                                                                                                                                 Η καπιταλιστική κρίση καλά κρατεί, βρίσκεται σε εξέλιξη, οξύνει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους  καπιταλιστές και στα κράτη και εξακολουθεί να καθορίζει τα οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις. Ο καπιταλισμός είναι βαριά άρρωστος και δεν είναι σε θέση να διασφαλίσει στην εργατική τάξη τα αυτονόητα: εργασία με δικαιώματα, αξιοπρεπή μισθό, κοινωνική ασφάλιση και σύνταξη. Αντίθετα, η ανεργία βρίσκεται στα ύψη, τα εργασιακά δικαιώματα αφαιρούνται ή ποδοπατούνται, ο μισθός και το μεροκάματο δεν επαρκούν για αξιοπρεπή διαβίωση, η κοινωνική ασφάλιση συντρίβεται, τα αποθεματικά των ταμείων λεηλατήθηκαν και εξακολουθούν να λεηλατούνται, και οι συντάξεις μετατρέπονται σε επιδόματα φτώχειας.
Οι διακηρύξεις περί του τέλους της κρίσης, της έναρξης της ανάπτυξης και της εξόδου στις λεγόμενες αγορές, είναι φούμαρα. Η παραπέρα λεηλασία του εισοδήματός μας και η πλήρης κατάργηση των κατακτημένων με αγώνες και αίμα δικαιωμάτων μας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, οι ιδιωτικοποιήσεις στην ενέργεια, στο νερό, την υγεία, είναι άμεσος στόχος τους. Το 4ο μνημόνιο αποτελεί την μόνη ρεαλιστική προοπτική τους.
Από αυτή την κατάσταση στην οποία μας έριξε η καπιταλιστική κρίση και τα μνημόνια, δηλαδή οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους, δεν πρόκειται να βγούμε αν δεν αμφισβητήσουμε και δεν ακυρώσουμε τον δρόμο και την διαδρομή που αυτοί προβάλουν σαν μονόδρομο. Διότι μονόδρομο αποτελεί για αυτούς, για να βγουν από την κρίση τους σε βάρος μας, όχι όμως για εμάς.
Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι,
Η απεργία στις 8 Δεκέμβρη αποτελεί μια μάχη που πρέπει να την δώσουμε και να την κερδίσουμε όλοι μαζί, με ενιαίο μέτωπο! Όσο και αν οι γραφειοκράτες, εξαγορασμένοι, συμβιβασμένοι και καρεκλοκένταυροι που βρίσκονται στα ανώτερα συνδικαλιστικά όργανα, και στα Τρίκαλα, υπονομεύουν, διασπούν ή προσπαθούν να περιορίσουν την δυναμική των απεργιών, η απεργία στις 8 Δεκέμβρη πρέπει να πετύχει!
Να αποκρούσουμε την νέα επίθεση στα δικαιώματά μας και να διεκδικήσουμε αποφασιστικά:
αύξηση του μισθού, του μεροκάματου και της σύνταξης, ΣΣΕ με υποχρεωτική-αναδρομική και γενικευμένη ισχύ
Δουλειά για όλους με δικαιώματα, μέτρα για την ανεργία και τους άνεργους, κοινωνική ασφάλιση και αξιοπρεπή σύνταξη, αναβαθμισμένη δημόσια και δωρεάν παιδεία, πρόνοια και υγεία για όλο το λαό.
            Στις διεκδικήσεις μας πρέπει να εντάξουμε και ζητήματα που συνδέονται άμεσα με την επιδείνωση της θέσης μας και πάνω τους σκοντάφτουν όλες οι διεκδικήσεις μας. Τέτοιο ζήτημα αποτελεί το δημόσιο χρέος και για αυτό πρέπει να διεκδικήσουμε και να απαιτήσουμε την μονομερή διαγραφή του πράγμα που θα σημάνει την έναρξη μιας συνολικής σύγκρουσης που μπορεί να οδηγήσει στην συνολική αμφισβήτηση του καπιταλιστικού συστήματος και του νόμου του κέρδους.
             Να οργανώσουμε και να κλιμακώσουμε την πάλη μας μέσα από τον συντονισμό σωματίων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων, σε συνδυασμό με την οργάνωση των σωματείων στους χώρους δουλειάς και την αναζωογόνηση των ήδη υπαρχόντων σε ενωτική και ταξική κατεύθυνση, ανεξάρτητα από ιδεολογία, θρησκεία, φυλή, χρώμα και εργασιακής σχέσης (άνεργοι/συμβασιούχοι/μόνιμοι).
 Στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης της πάλης να γίνουν Γενικές Συνελεύσεις μετά τις 8/12 όλων των σωματείων, συλλόγων και φορέων του συνδικαλιστικού κινήματος με σκοπό την Γενική Πολιτική Απεργία για την ακύρωση των μνημονιακών πολιτικών και για την ικανοποίηση των διεκδικήσεών μας.
Όλοι στην απεργία στις 8 Δεκέμβρη και στη συγκέντρωση στις 10 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο. Κανένας για δουλειά! Κάτω τα μνημόνια και οι κυβερνήσεις που τα υπηρέτησαν και τα υπηρετούν!
Τρίκαλα,Δεκέμβρης 2016                                                                                            
Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων –ανέργων Ν. Τρικάλων

Νίκη του εργατικού κινήματος η πανηγυρική αθώωση των «7»!

Νίκη του εργατικού κινήματος η πανηγυρική αθώωση των «7»!

Η πανηγυρική αθώωση από το δικαστήριο των 7 κατηγορουμένων που είχαν μηνυθεί από τον εργολάβο καθαριότητας του Νοσοκομείου Τρικάλων και κατηγορούνταν για συκοφαντική δυσφήμιση, αποτελεί νίκη του εργατικού κινήματος, των αγωνιζόμενων καθαριστριών οι οποίες διεκδίκησαν αγωνιστικά τα δικαιώματά τους το καλοκαίρι του 2014, και αυτών που στάθηκαν στο πλευρό τους.

Στη δίκη αυτή, η οποία κράτησε 4 ημέρες, αποκαλύφθηκε από τις καταθέσεις των μαρτύρων, κυρίως των καθαριστριών, το αντεργατικό πρόσωπο της εταιρίας καθαριότητας, η οποία:

·         Άφηνε απλήρωτες τις καθαρίστριες για διαστήματα 6-7 και 8 μηνών

·          απειλούσε και τρομοκρατούσε τις καθαρίστριες για να μην διαμαρτύρονται και απέλυε όποια δεν συμμορφώνονταν.

·         καταπατούσε όλα σχεδόν τα κατακτημένα εργατικά δικαιώματα και την εργατική νομοθεσία

·         κατασκεύασε μια βιομηχανία υπογραφής υπεύθυνων δηλώσεων και δηλώσεων μετανοίας από τις καθαρίστριες για τον αγώνα που διεξήγαγαν, δεσμεύοντάς τες μάλιστα, με την απειλή της απόλυσης, πως…δεν θα ξαναδιεκδικήσουν στο μέλλον αγωνιστικά τα δικαιώματά τους! Πράγμα που δεν κατάφερε να πετύχει μιας και πολλές καθαρίστριες κατέθεσαν στη δίκη, απελευθερωμένες από απειλές και εκβιασμούς, υπερασπίζοντας την «εξέγερσή» τους και όσους στήριξαν τις ίδιες και τον αγώνα τους.

Η απελευθέρωση των εργαζόμενων καθαριστριών έχει μείνει στη μέση, αφού η κυβέρνηση άφησε στη διακριτική ευχέρεια του κάθε Διοικητή Νοσοκομείου την αποπομπή των εργολάβων από τα νοσηλευτικά ιδρύματα και δε νομοθέτησε ως όφειλε, την σταθερή και μόνιμη εργασία με όλα τα δικαιώματα για τις καθαρίστριες.

Όλα τα παραπάνω αναδείχθηκαν συμπυκνωμένα και τονίστηκαν ιδιαίτερα, από τα μέλη της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας εργαζομένων-ανέργων, που ήταν κατηγορούμενοι, στις απολογίες τους.  

Η δίκη αυτή πήρε διάσταση η οποία ξεπέρασε τα όρια του Νομού διότι αφορούσε την εργατική τάξη στο σύνολό της. Αφορούσε στα κατεκτημένα δικαιώματά της, στο δικαίωμα στην διαμαρτυρία για την καταπάτηση εργασιακών και άλλων δικαιωμάτων της, την διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας και αμοιβής, το δικαίωμα στην αγωνιστική διεκδίκησή τους με απεργία, στάση εργασίας κλπ. Όπως και το δικαίωμα του συνόλου της εργατικής τάξης να συμπαρατάσσεται και να στηρίζει το κάθε φορά αγωνιζόμενο τμήμα της, καθώς και το δικαίωμα των δημοσιογράφων στην ενημέρωση και τη δημοσιότητα στο πλαίσιο της ελευθεροτυπίας. Πράγματα που αμφισβητούνται διαρκώς από τους καπιταλιστές, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι καταβάλουν διαρκή προσπάθεια να αφαιρέσουν και να ισοπεδώσουν αυτά τα δικαιώματα.

Μια μάχη δόθηκε και κερδήθηκε.                                                                                                      Από την μάχη αυτή απουσίασε σύσσωμη η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου. Παρόλο που τους τελευταίους μήνες πηγαινοέρχεται συχνά-πυκνά στα δικαστήρια για να εξασφαλίσει την ύπαρξή της, τις μέρες της δίκης των «7» ήταν απούσα, όπως απούσα ήταν και από τον αγώνα των καθαριστριών. Ανάμεσα στα άμεσα καθήκοντα που προκύπτουν για το εργατικό κίνημα στην πόλη, είναι η αλλαγή των συσχετισμών δύναμης στην Διοίκηση του  Εργατικού Κέντρου και η μετατροπή του από κέντρο γραφειοκρατών και απραξίας, σε κέντρο αγώνα και σπίτι του εργάτη.

Η πανηγυρική αθώωση των «7» αποδεικνύει ότι οι καπιταλιστές δεν είναι παντοδύναμοι. Ο αγώνας για την προάσπιση, την περιφρούρηση και την παραπέρα διεύρυνση των εργατικών κατακτήσεων συνεχίζεται, στην κατεύθυνση της ανατροπής και της κατάργησης του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος και της οικοδόμησης μιας νέας κοινωνίας χωρίς φτώχια, ανεργία, εξαθλίωση, χωρίς καταπίεση, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.   

Τρίκαλα,19/11/2016                                                                                               

Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων –ανέργων Ν. Τρικάλων

Ανακοίνωση για την δίκη των «9»

Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων –ανέργων Ν. Τρικάλων
    Ανακοίνωση για την δίκη των «9»    
Διακόπηκε για να συνεχιστεί την Παρασκευή 7/10/2016 η δίκη των «9» που στάθηκαν μαζί με άλλους πολίτες και φορείς στο πλευρό των καθαριστριών του Νοσοκομείου Τρικάλων, ή δημοσίευσαν τα πραγματικά γεγονότα σχετικά με τον αγώνα των καθαριστριών, οι οποίες διεκδίκησαν αγωνιστικά τα δικαιώματά τους το καλοκαίρι του 2014, και τους οποίους μήνυσε για αυτή τους την στάση ο εργολάβος καθαριότητας.
Μεταξύ των κατηγορουμένων βρίσκονται μέλη της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας τα οποία πρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις που έγιναν για την στήριξη του δίκαιου αγώνα των καθαριστριών, και στο πρόσωπό τους διώκεται και η ίδια η Αγωνιστική Πρωτοβουλία σαν συνδικαλιστική κίνηση-παράταξη.
 Όπως γράψαμε σε προηγούμενη ανακοίνωσή μας στην συγκεκριμένη δίκη οι ρόλοι θα αντιστραφούν: «κατηγορούμενος θα είναι ο εργολάβος και κατήγοροι εμείς»! 
Την πρώτη κιόλας μέρα της δίκης επιβεβαιώθηκε περίτρανα αυτή μας η πρόβλεψη. Ο εργολάβος καθαριότητας που μας μήνυσε δεν μπόρεσε να στοιχειοθετήσει καμία από τις κατηγορίες του. Αντίθετα, φάνηκε καθαρά πως όσα είπαμε, γράψαμε, δημοσιεύσαμε και καταγγείλαμε, ήταν πέρα για πέρα αληθή.  Η δίκη θα γίνει μπούμερανγκ για τον εργολάβο καθαριότητας και η διαφαινόμενη   αθώωση των αγωνιστών, των δημοσιογράφων, των μελών της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας, θα αποτελέσει νίκη του εργατικού κινήματος.
Συνεχίζουμε τον αγώνα για την προάσπιση των εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων και την παραπέρα διεύρυνση τους. Οι διώξεις των καπιταλιστών εναντίων μας αποτελούν για εμάς παράσημα τιμής και φυσικά δεν πρόκειται να μας πτοήσουν.
Τρίκαλα, 29/9/2016
           Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων –ανέργων Ν. Τρικάλων

 Καμία απόλυση, καμία μείωση μισθού, να πληρωθούν άμεσα οι εργαζόμενοι στον Μαρινόπουλο

Μπροστά στο φάσμα της ανεργίας και της αβεβαιότητας για τους μισθούς τους, την ασφάλισή τους και το εργασιακό τους μέλλον, βρίσκονται οι πάνω από 13.000  εργαζόμενοι στα Σούπερ-Μάρκετ Μαρινόπουλος και στην  ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ. Αβεβαιότητα, που κατά τη γνώμη μας, δεν αίρεται από την προσωρινή διαταγή για την ένταξη των επιχειρήσεων του Μαρινόπουλου στο άρθρο 99.

Τη συμφωνία με τους εργαζόμενους την ήθελε (και την είχε) η εργοδοσία για άλλοθι στο δικαστήριο και την εξασφάλιση πως θα έχει ανοιχτά τα καταστήματα του δικτύου της, πράγμα που αποτελεί έναν από τους όρους του Σκλαβενίτη για την εξαγορά του. Η θέση όμως των εργαζομένων θεωρούμε ότι δεν διασφαλίζεται ούτε κατ αυτό τον τρόπο.

Το κανόνι αυτό αποτελεί ένα μεγάλο σκάνδαλο των ιδιοκτητών, της ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ, της Carefour, των τραπεζών και των κυβερνήσεων. Στην άνδρωσή του συμμετείχε και  μερίδα του Τύπου. Πρόκειται για μία ακόμα κλασική περίπτωση στην οποία μία επιχείρηση φαίνεται ότι πτωχεύει, οι εργαζόμενοι μένουν απλήρωτοι και άνεργοι, τα ασφαλιστικά τους ταμεία φεσωμένα, και οι καπιταλιστές-ιδιοκτήτες και μέτοχοι και οι τραπεζίτες να ευημερούν και να συνεχίζουν την δραστηριότητά τους σε άλλους κλάδους πιο κερδοφόρους.

Θεωρούμε ότι η μόνη πραγματικά βιώσιμη λύση που μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση μιας τέτοιας μεγάλης επιχείρησης, είναι, να Εθνικοποιηθεί η επιχείρηση χωρίς αποζημίωση και να συνεχιστεί η λειτουργία της ως πρότυπο καταναλωτικού συνεταιρισμού, με κρατική διοίκηση και κάτω από εργατικό έλεγχο, συγκεντρώνοντας γύρω της ένα πλατύ δίκτυο μικρομεσαίων επιχειρήσεων κάτω από την ομπρέλα παραγωγικών συνεταιρισμών.

Την  ίδια στιγμή να γίνει άνοιγμα όλων των λογιστικών βιβλίων και των τραπεζικών λογαριασμών του ομίλου και των μετόχων παλιών και νέων (Μαρινόπουλοι και πολυεθνικός όμιλος Carrefour), καθώς και των διοικήσεων των τραπεζών, που δάνειζαν προνομιακά και υστερόβουλα, ώστε να αναζητηθούν και να καταλογισθούν όλες οι ευθύνες σε όσους κριθούν υπεύθυνοι. Να πληρωθούν οι προμηθευτές από την περιουσία των ιδιοκτητών και των μετόχων.

Συμπαραστεκόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις στο δίκαιο  αγώνα των εργαζομένων στα Σούπερ-Μάρκετ Μαρινόπουλος και Carrefour και στην ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ, οι οποίοι με τον ενωμένο και αποφασιστικό τους αγώνα διεκδικούν να συνεχιστεί η λειτουργία της επιχείρησης και να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας, οι εργασιακές σχέσεις, οι μισθοί και όλα τα δικαιώματα τους. Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια υπονόμευσης και διάσπασης του ενιαίου μετώπου των εργαζομένων, από όπου και αν εκπορεύεται.

 

Την ίδια στιγμή διεκδικούμε:

Να απαγορευτούν οι απολύσεις! Όχι άλλη ανεργία, απλήρωτη ή φτηνή εργασία για τους εργάτες!

Να πάψει το κράτος και η κυβέρνηση να προστατεύουν τους καπιταλιστές και τους τραπεζίτες.

1.      Να αλλάξει ο Πτωχευτικός Νόμος και ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος ψηφίστηκε από την τριτομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που δίνει σε περίπτωση πτώχευσης την απόλυτη προτεραιότητα στην ικανοποίηση των απαιτήσεών τους στις τράπεζες, ώστε να προβλέπει την διασφάλιση πρώτα απ’ όλα των εργατικών δικαιωμάτων και απαιτήσεων των ασφαλιστικών ταμείων.

2.      Να αλλάξει η πρόσφατα ψηφισμένη νομοθεσία που απαλλάσσει τους μετόχους από ευθύνες έναντι των εργαζομένων και των ασφαλιστικών ταμείων.

 

 

Η ευθύνη για την πάλη ενάντια στην ανεργία, τη φτώχεια, την ανασφάλιστη δουλειά, τη μείωση των μισθών και συντάξεων, το χτύπημα του8ωρου, το  χτύπημα στην μόνιμη και σταθερή δουλειά και για την απόκρουση συνολικά της επίθεσης που αποσκοπεί στο τσάκισμα των κατακτήσεων και δικαιωμάτων μας, πέφτει ακεραία στις πλάτες μας. Εμείς, οι εργαζόμενοι και άνεργοι με ενιαίο μέτωπο πρέπει να οργανώσουμε τις δυνάμεις μας και να αντεπιτεθούμε διεκδικώντας αγωνιστικά τα δικαιώματά μας.

Από την περίπτωση του Μαρινόπουλου, της Ηλεκτρονικής, των Sprider stor, των ΕΑΣΤ, της Jet-Oil πρόσφατα και τόσων άλλων που εμφανίζονται καθημερινά, πρέπει να συμπεράνουμε πως ο αγώνας για την εξασφάλιση της επιβίωσής μας ταυτίζεται με τον αγώνα για την ανατροπή του σάπιου εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος που γεννά τις κρίσεις και την ανεργία και δεν είναι σε θέση να μας εξασφαλίσει την επιβίωσή μας, και το γκρέμισμα των κυβερνήσεων που το υπηρετούν. Στόχος της πάλης μας πρέπει να είναι η οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας χωρίς φτώχια, ανεργία, εξαθλίωση, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. 

Τρίκαλα, 2/7/2016

        Αγωνιστική Πρωτοβουλία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Τρικάλων

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

 

Καμία καθυστέρηση, καμία αναμονή!

Δεν θα αφήσουμε τις ζωές μας να τις καθορίζουν ο Μαρινόπουλος, οι μεγαλέμποροι, οι Τραπεζίτες και οι Βιομήχανοι, δε θα γίνουμε έρμαια των πληροφοριών μέσω δημοσιευμάτων.

      ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ!

Από σήμερα Τετάρτη 29/6/16 το κάθε μαγαζί να γίνει κέντρο αγώνα.  Καλούμε τους συναδέλφους με πνεύμα πρωτοβουλίας να συγκεντρωθούν όλοι σε κάθε κατάστημα, να ενημερωθούν και να συζητήσουν για τις εξελίξεις στην εταιρεία και να υιοθετήσουν τα αιτήματα μας, να συμμετέχουν στα καλέσματα και στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Να συγκροτήσουν επιτροπή αγώνα με τουλάχιστον 3 συναδέλφους ανά κατάστημα που θα έχει την ευθύνη να επικοινωνεί με το κλαδικό σωματείο για τον καλύτερο συντονισμό και τη κοινή δράση σε περισσότερα καταστήματα.  Η επιτροπή αγώνα να βρίσκεται σε ετοιμότητα και σε συνεχή επικοινωνία με το κλαδικό σωματείο. Να επιδιώκει ενιαία στάση και δράση των συναδέλφων στο κατάστημα. Να οργανώσει την ενημέρωση της γειτονιάς, των καταναλωτών για να βρεθούν συμπαραστάτες στον αγώνα μας.

Μόνο η οργάνωση μας μπορεί να σπάσει το φόβο!

Απαιτούμε από την εργοδοσία και την κυβέρνηση:

·        Τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας! Κανένας συνάδελφος να μην απολυθεί, να μην εξαναγκαστεί  σε παραίτηση ή οικειοθελή αποχώρηση.  Να μην τολμήσει ο Μαρινόπουλος να οδηγήσει στην ανεργία 12.000 εργαζόμενους

·        Καμία καθυστέρηση στην καταβολή ολόκληρου του μισθού και των επιδομάτων. Σε περίπτωση που η εργοδοσία δεν καταβάλει τους μισθούς του Ιούνη την καθορισμένη ημέρα, απαντάμε άμεσα με αγωνιστική κινητοποίηση. Ειδικά σε αυτές τις συνθήκες δεν αφήνουμε ούτε δευτερόλεπτο σε ενδεχόμενη καθυστέρηση του μισθού!

·        Σε  περίπτωση υπαγωγής της εταιρείας στο άρθρο 99  προσαρμόζουμε άμεσα τις διεκδικήσεις μας, διασφαλίζοντας να μπουν πρώτα οι απαιτήσεις μας απέναντι στην εταιρεία έναντι των υπολοίπων (προμηθευτών, τραπεζών κλπ).

Είμαστε αποφασισμένοι να πάρουμε όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουμε τις θέσεις εργασίας, τα δεδουλευμένα, όλα τα δικαιώματα μας, όλα όσα απαιτούμε! Είμαστε έτοιμοι για μεγάλο αγώνα, με όλους τους τρόπους, με πολύμορφη δραστηριότητα.

Ζητάμε τη στήριξη και την αλληλεγγύη όλων!

Κανένας εργαζόμενος να μη μείνει χωρίς δουλειά!

Όλοι οι εργαζόμενοι σε κάθε κατάστημα, με οποιαδήποτε μορφή εργασιακής σχέσης να απαντήσουμε ενωμένοι! Να μην περάσει ο διαχωρισμός ανάμεσα μας, να μην περάσουν αντιλήψεις στις γραμμές μας που σχετίζονται με την αναδιάρθρωση της επιχείρησης, την επιλογή κλεισίματος καταστημάτων.

Δίνουμε πρώτη αγωνιστική απάντηση!

 

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 30/06/2016 ΣΤΙΣ 21:00 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

 

Brexit σημαίνει διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

 

Η εργατική τάξη της Αγγλίας, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η μικροαστική τάξη, ψήφισαν υπέρ της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολύ καλά νέα!

Το γεγονός ότι επιστρατεύτηκαν για την αποτροπή ενός τέτοιου αποτελέσματος πολιτικοί ηγέτες (μέχρι και ο Ομπάμα πήρε θέση υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ), οικονομικοί, τραπεζικοί, συνδικαλιστικοί παράγοντες και διεθνώς αναγνωρισμένοι διανοούμενοι, έφερε τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα και δείχνει το μέγεθος της ήττας τους. Η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός, χωρίς να έχουν αυτοτελή ισχυρή πολιτική εκπροσώπηση, διεκδίκησαν την έξοδο από την ΕΕ και ψήφισαν υπέρ αυτής της εξόδου. Μένει αυτό να γίνει πράξη.

Η υπερψήφιση του Brexit δεν ταυτίζεται με ξενοφοβίες, ρατσισμούς και εθνικισμούς, όπως προσπάθησαν να μας πείσουν οι οπαδοί της ΕΕ και κάποιοι αριστεροί Πόντιοι Πιλάτοι. Άλλωστε, τα χαρακτηριστικά αυτά καθόλου δεν λείπουν από την ίδια την ΕΕ. Τα εργατικά και λαϊκά στρώματα που ψήφισαν υπέρ της εξόδου από την ΕΕ ψήφισαν με γνώμονα τα δικαιώματά τους, έχοντας υπόψη τους ότι αυτά υπονομεύονται από την ΕΕ.

Το ίδιο αποτέλεσμα θα είχαμε πιθανότατα και σε άλλες χώρες, αν οι κυβερνώντες τολμούσαν να θέσουν το ίδιο ερώτημα σε δημοψήφισμα. Αυτό αποδείχθηκε και στην Ελλάδα στο περσινό δημοψήφισμα στο οποίο η εργατική τάξη και ο λαός δέχθηκαν αφόρητη πίεση από τους ίδιους παράγοντες για να υπερψηφίσουν και να συναινέσουν στον αργό θάνατό τους, αλλά δεν υπέκυψαν. Ψήφισαν ΟΧΙ στα μνημόνια και στους εκβιασμούς και αμφισβήτησαν τις στρατηγικές επιλογές της άρχουσας τάξης αφού αυτή με τα κόμματά της, τα ΜΜΕ της και άλλους κρατικοδίαιτους σταυλιζόμενούς της, ταύτιζαν την υπερψήφιση του ΟΧΙ με την έξοδο από την ΕΕ και την Ευρωζώνη.

Οι λαοί της Ευρώπης έχουν νιώσει στο πετσί τους τι εστί ΕΕ, κυρίως μετά την κατάρρευση του αντίπαλου δέους, όπου εξαλείφθηκαν πλήρως οι όποιες επιφυλάξεις υπήρχαν απέναντι στην καταπάτηση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και συμφερόντων, και οι αντιθέσεις μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών οξύνθηκαν παραπέρα. Έχουν βιώσει την ισοπέδωση των κατακτημένων με αγώνες και αίμα εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων τους, τη συντριβή της κοινωνικής ασφάλισης, τη φορολεηλασία, την ανεργία, τη φτώχεια και τους πολέμους που η ΕΕ προκαλεί, υποδαυλίζει ή στηρίζει, για τα συμφέροντα των τραπεζιτών, των τοκογλύφων, των μονοπωλίων. Έχουν βιώσει τη βία της εξουσίας, η οποία είναι ταυτισμένη με την αντιλαϊκή πολιτική και πηγάζει από την αναγκαιότητα να διατηρήσουν την εξουσία και τα προνόμια τους.

Η ΕΕ ήταν από την ίδρυσή της η Ευρώπη των μονοπωλίων, ήταν και είναι η ενωμένη δύναμη του ευρωπαϊκού κεφαλαίου υπό την καθοδήγηση των πιο ισχυρών τμημάτων του. Αυτή η Ευρώπη είναι ενάντια στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαών της Ευρώπης. Καμιά μεταρρύθμιση δεν πρόκειται να αλλάξει τον αντεργατικό, αντιλαϊκό, τον ιμπεριαλιστικό της χαρακτήρα. Η ίδρυση της ΕΕ δεν αποτέλεσε την πραγματοποίηση κάποιας «ολοκλήρωσης» η οποία για κάποιους αποτελούσε «νομοτέλεια». Η έξοδος μιας χώρας από αυτή θα αποδείξει τον ανιστόρητο και αντιεπιστημονικό χαρακτήρα των θεωριών περί της δήθεν «νομοτέλειας των ολοκληρώσεων» στο πλαίσιο του καπιταλισμού. Η ψήφος του Βρετανικού λαού υπέρ της εξόδου, εκτός αυτής καθ εαυτής της σημασίας της,  αποτελεί ηχηρότατο μπάτσο στο πρόσωπο όσων υποστηρίζουν ανάλογες θεωρίες. Και ταυτόχρονα αποδεικνύει και επιβραβεύει την ορθότητα της Λενινιστικής θέσης για τον αντιδραστικό χαρακτήρα των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, σαν Ένωσης των καπιταλιστών.

 Ο μόνος δρόμος που έχουν να επιλέξουν οι λαοί είναι η πάλη για τη διάλυσή της ΕΕ και βήμα προς την κατεύθυνση αυτή είναι η αποδέσμευση, η έξοδος της κάθε ξεχωριστά παρμένης χώρας από την ΕΕ. Θεσμικό βήμα στην κατεύθυνση της διάλυσης της ΕΕ αποτελεί το αποτέλεσμα του πρόσφατου δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Πολλοί, μέσα στη χώρα, αλλά κυρίως στη Βρετανία, ορίζουν τον Φάρατζ σαν ηγέτη του κινήματος του Brexit. Η επιλογή τους αυτή, διότι για επιλογή πρόκειται, δεν είναι τυχαία. Για κάποιους αριστερούς στην Ελλάδα αποτελεί άλλοθι για την αρνητική τους στάση, ή την στάση του Πόντιου Πιλάτου που κράτησαν για μία ακόμα φορά. Στάση που διευκόλυνε τα μάλα τις φιλο-ΕΕ δυνάμεις χωρίς να μπορεί να τις διασώσει. Στη δε Βρετανία βολεύει μια τέτοια ηγεσία, διότι το σύστημα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τον ίδιο, ο οποίος πρεσβεύει τον Εθνικό καπιταλισμό. Η δήλωση του Φάρατζ το βράδυ του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου στο Ηνωμένο Βασίλειο, μόλις έκλεισαν οι κάλπες, ότι «Χάνουμε τη μάχη (σ.σ του δημοψηφίσματος),  αλλά θα κερδίσουμε τον πόλεμο…», δείχνει το κατά πόσο ήταν πραγματικά ηγέτης αυτού του κινήματος και κατά πόσο είχε πραγματική εικόνα του πώς κινούταν και ψήφιζε ο λαός. Η μάχη υπέρ της εξόδου από την ΕΕ ξεπέρασε τα περιοριστικά όρια του Φάρατζ και έγινε υπόθεση της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού, για αυτό και το Brexit απέκτησε, τη μη αναμενόμενη και ανεπιθύμητη για πολλούς, πλειοψηφία!

Συμφέρον από την αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ και την πλήρη διάλυσή της ΕΕ, έχει κυρίως η Βρετανική εργατική τάξη, όπως και η εργατική τάξη όλων των ευρωπαϊκών χωρών. Κι αυτό γιατί οι ίδιες οι συνθήκες της Ένωσης, ορίζουν τον νεοφιλελευθερισμό και τη διαρκή λιτότητα σαν την μοναδική πολιτική εντός ΕΕ και Ευρωζώνης. Και από κοινού οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές, τραπεζίτες και τοκογλύφοι, εκδράμουν ενάντια στην εργατική τάξη και τους λαούς. Το στρατηγικό συμφέρον της εργατικής τάξης και των λαών είναι να σπάσουν αυτή τη λυκοσυμμαχία για να μην έχουν απέναντί τους ενωμένους τους αντιπάλους τους. Εμπρός λοιπόν, για ένα και δύο και τρία, και πολλά EXIT!

Κάβουρας Δημήτρης

 

Φεύγουν οι εργολάβοι από τα Νοσοκομεία-παραμένουν οι μισθοί πείνας, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και η εκμετάλλευση

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ανακοινώσεις Νοσοκομείων για την ανάθεση των εργασιών καθαριότητας σε εργαζόμενους και εργαζόμενες με ατομικές συμβάσεις έργου, όπως και τις υπηρεσίες φύλαξης, αντί σε εργολάβους, δεν αλλάζουν προς το καλύτερο οι εργασιακές σχέσεις και οι αμοιβές αυτών που θα αναλάβουν την καθαριότητα και την φύλαξη των Νοσοκομείων.

1.      Οι προσλήψεις γίνονται με συμβάσεις έργου και δεν πρόκειται  για απορρόφηση αυτών των εργαζομένων από το δημόσιο σύστημα υγείας με μόνιμη πλήρη και αποκλειστική απασχόληση.

2.      Η σύμβαση  που υπογράφουν οι εργαζόμενοι δεν είναι σχέση εξαρτημένης εργασίας και δεν εξασφαλίζει καλοκαιρινή άδεια, αναρρωτικές άδειες, επιδόματα, κλπ. Το ωράριο εργασίας δεν θα είναι σταθερό 8ωρο, αλλά θα είναι και 6ωρο και 5ωρο, πράγμα που σημαίνει μικρότερο μεροκάματο.

3.      Οι καθαρίστριες και οι καθαριστές στα Νοσοκομεία, πριν ήταν φθηνό εργατικό δυναμικό για τα κέρδη των εργολάβων, τώρα θα είναι φθηνό εργατικό δυναμικό για τα δημόσια νοσοκομεία-επιχειρήσεις.

Το αίτημα του κινήματος για αποπομπή των εργολάβων από την Δημόσια υγεία, για μόνιμη και σταθερή δουλειά και για προσλήψεις των καθαριστριών-καθαριστών από τα Νοσοκομεία με πλήρη δικαιώματα, δεν ικανοποιείται, παρά μόνο αξιοποιείται η έξωση των εργολάβων από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για επικοινωνιακούς και πελατειακούς λόγους, αφού οι Διοικήσεις οι οποίες συστήνουν τις επιτροπές για τις προσλήψεις είναι διορισμένες από την κυβέρνηση.

Οι εργολάβοι τρύπωσαν στα νοσοκομεία με το πρόσχημα της μείωσης του κόστους της καθαριότητας των Νοσοκομείων, πράγμα που διέψευσε με τον πιο σαφή τρόπο το Σωματείο των εργαζόμενων του Νοσοκομείου Τρικάλων με τα στοιχεία που παρουσίασε  κατά την διάρκεια των κινητοποιήσεων των καθαριστριών του ιδρύματος το καλοκαίρι του 2014. Με το πρόσχημα της μείωσης του κόστους και η τωρινή καπιταλιστική κυβέρνηση, συνεχίζει το ίδιο αντεργατικό και εκμεταλλευτικό καθεστώς, βγάζοντας από τη μέση τον εργολάβο και κρατώντας στη θέση του το Νοσοκομείο-επιχείρηση.

Η μείωση του κόστους λειτουργίας των νοσοκομείων μπορεί και πρέπει να γίνει με την κατάργηση των μισθωμένων θέσεων των Διοικητών και Υποδιοικητών, των οποίων οι παχυλοί μισθοί είναι το αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες που προσφέρουν στους καπιταλιστές, τις κυβερνήσεις και τα κυβερνητικά κόμματα. Μπορεί να γίνει αν κοπεί ο ομφάλιος λώρος με τους προμηθευτές μηχανημάτων και οχημάτων, ιατρικού και αναλώσιμου υλικού, σιτισμού, κλπ.

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα συνεχίζει να διεκδικεί:

-Δημόσια, δωρεάν και αναβαθμισμένη υγεία –πρόνοια- περίθαλψη για την εργατική τάξη και το λαό.

 -Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα

-Κρατική διοίκηση στα Νοσοκομειακά Ιδρύματα με εργατικό έλεγχο της συνέλευσης των εργαζομένων. Να καταργηθεί τώρα το τραπεζικό απόρρητο, να ανοίξουν όλα τα βιβλία για να ξέρουν οι εργαζόμενοι και ο λαός τι συμβαίνει με τις συμβάσεις και τις προμήθειες. Να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι για την διασπάθιση και την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος.

Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων- ανέργων Ν. Τρικάλων

Αυτόματος κόφτης =μνημόνιο διαρκείας! 

Δεν είναι μόνο το επικοινωνιακό μέρος της υπόθεσης που τους κάνει να παραπέμπουν στον αυτόματο κόφτη τα επόμενα αντιλαϊκά και φορομπηχτικά μέτρα, τις αυτόματες μειώσεις στις δημόσιες δαπάνες, σε μισθούς και συντάξεις καθώς και τις απολύσεις. Είναι και αυτό. Ούτε είναι μόνο ότι βαρέθηκαν να αριθμούν μνημόνια και έβαλαν τον αυτόματο πιλότο.

Είναι το ότι η μνονιακή πολιτική μονιμοποιείται και παγιώνεται για πολλά ακόμα χρόνια και καμία προοπτική εξόδου από αυτή δεν διαφαίνεται στον ορίζοντά τους, παρά τις χαρούλες στις οποίες επιδίδονται. Με την επιβολή του μνημονίου διαρκείας παραδέχονται ότι τα έξη προηγούμενα χρόνια δεν ήταν αρκετά για να ξεπεράσουμε την καπιταλιστική κρίση και  την κρίση χρέους, και χρειάζονται τόσα και άλλα τόσα. Δεν ήταν αρκετές οι στερήσεις στις οποίες υποβλήθηκε ο λαός και χρειάζονται τόσες και άλλες τόσες.

Η μόνη προοπτική που δίνουν στην εργατική τάξη, στο λαό και την νεολαία είναι τα μνημόνια διαρκείας τα οποία θα εισάγονται αυτόματα όταν τα λεγόμενα πρωτογενή πλεονάσματα θα είναι κάτω, και ξέρουν ότι θα είναι κάτω, από τα όρια που έχουν θέσει οι επαγγελματίες τοκογλύφοι-πιστωτές, η ΕΕ, η ΕΚΤ, το ΔΝΤ, για να απομυζούν αιώνια το λαό και να αποκομίζουν κέρδη.

Με τα νέα μέτρα που ψηφίστηκαν στη βουλή, αυξάνεται η φοροληστεία και υποθηκεύεται για τα επόμενα 100 χρόνια η δημόσια περιουσία σε ένα υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων το οποίο θα είναι στα χέρια των πιστωτών-τοκογλύφων μιας και τα δύο από τα πέντε μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου, το οποίο είναι υπεύθυνο και θα εποπτεύει το υπερταμείο, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος,  θα προέρχονται απευθείας από αυτούς και τα υπόλοιπα τρία, από το Ελληνικό δημόσιο, θα τελούν υπό την έγκρισή τους και θα χαίρουν της εμπιστοσύνης  τους.

Και τα πέντε μέλη δηλαδή, θα είναι δικά τους! Κυριολεκτικά δηλαδή,  και τα μονά και τα ζυγά δικά τους!  Και η κατακλείδα: Ο υπουργός Οικονομικών παρέχει  μέσα σε δέκα μέρες «απλή γνώμη» επί των επιλογών του Εποπτικού Συμβουλίου!

Στο νέο υπερταμείο εντάσσονται: το ΤΑΙΠΕΔ, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, η Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου καθώς και η υπό σύσταση Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών στην οποία και θα περιέλθουν οι συμμετοχές κρατικών επιχειρήσεων. Επειδή οι παραπάνω θυγατρικές συνεχίζουν να διέπονται από τους ιδρυτικούς τους νόμους, φαίνεται ότι το ΤΑΙΠΕΔ θα φέρει κανονικά σε πέρας το πρόγραμμα με τις αποκρατικοποιήσεις που έχει ήδη αναλάβει, μεταξύ των οποίων είναι ποσοστό της ΔΕΗ, των ΕΛΠΕ, της ΔΕΠΑ, της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ, των ΕΛΤΑ, κα. Ότι απομείνει από το «θεάρεστο» έργο του θα το αποτελειώσει το νέο υπερταμείο.

Η μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας κατανοεί ότι η κατάσταση της φτώχειας και της εξαθλίωσης και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας θα συνεχιστεί, με το δημόσιο χρέος να αποτελεί θηλιά στο λαιμό της και εργαλείο για την επιβολή μνημονίων διαρκείας. Και για να απαλλαγεί από αυτή τη θηλιά, και από τα μνημόνια, πρέπει να απαλλαγεί από το χρέος.

 Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, προσχώρησε ανεπιστρεπτί στο μνημονιακό στρατόπεδο και διαχειρίζεται το σύστημα και μαζί την φτώχεια και την εξαθλίωση στην οποία μας οδήγησε η κρίση του και τα κόμματά του. Και μαζί με όλες τις μνημονιακές δυνάμεις, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων πήραν τις αποφάσεις τους και έκαναν τις επιλογές τους. Μπροστά στο δίλλημα, να αποπληρωθούν οι τοκογλύφοι ή να πεινάσει ο λαός, διάλεξαν το πρώτο.

Το πλέον κρίσιμο ζήτημα που θα παίξει σοβαρό ρόλο στην εξέλιξη της μάχης που βρίσκεται σε εξέλιξη, της μάχης με τους τοκογλύφους, την ΕΕ, το ΔΝΤ και τους κεφαλαιοκράτες με τις κυβερνήσεις τους , για την κατάργηση των μνημονίων, είναι η στάση μας σε ότι αφορά στο δημόσιο χρέος, η διαγραφή του οποίου είναι απαραίτητος και καθοριστικός όρος για την έξοδο από την κρίση σε όφελος της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού.                 

Με το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, κάποιες μικρές κομμουνιστικές δυνάμεις, αναδείξαμε την κρισιμότητα και το ρόλο του βασικού κρίκου που παίζει η διαγραφή του χρέους σε ολόκληρη την αλυσίδα της ταξικής πάλης. Το ρόλο και τη σημασία του χρέους αναγνώρισαν σε μια πορεία όλες σχεδόν οι Αριστερές δυνάμεις και υιοθέτησαν την αναγκαιότητα της διαγραφής του. Πράγμα που σήμερα το κατανοεί, στον άλφα ή βήτα βαθμό, η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.

Η μονομερής διαγραφή του χρέους είναι αναγκαία και απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία οποιασδήποτε προσπάθειας ανάκαμψης της οικονομίας και βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και της εργατικής τάξης, καθώς το σταμάτημα της εξυπηρέτησης του χρέους θα απελευθερώσει τεράστιους δημόσιους πόρους, ικανούς να χρηματοδοτήσουν το κοινωνικό κράτος και μεγάλα προγράμματα δημόσιων επενδύσεων.

Η μονομερής διαγραφή του χρέους μπορεί να επιβληθεί πολιτικά μόνον εκτός Ευρωζώνης, ΕΕ, και ΝΑΤΟ και με ριζικά αλλαγμένο το ισχύον Σύνταγμα, που διακηρύσσει το αναπαλλοτρίωτο της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και κατοχυρώνει τα προνόμια των διαβόητων «κεφαλαίων εξωτερικού». Η απαίτηση της μονομερούς διαγραφής του χρέους συνδέει σε μιαν άρρηκτη ενότητα τον καθημερινό αγώνα για την ικανοποίηση των άμεσων οικονομικών αιτημάτων της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού με τον αγώνα για την αποτίναξη της ιμπεριαλιστικής κηδεμονίας. Η διαγραφή του δημόσιου χρέους της χώρας μπορεί να γίνει μόνο με μονομερή απόφαση. Όλες οι άλλες ενέργειες, προσφυγή σε δικαστήρια και στον ΟΗΕ, αξιοποίηση των συμπερασμάτων της Επιτροπής Αλήθειας για το χρέος, ή η δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, κλπ, μπορούν να γίνουν και να αξιοποιηθούν γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι ο ρόλος τους είναι επικουρικός και όχι καθοριστικός.

Το αίτημα της διαγραφής του χρέους, όπως και αυτά της εξόδου από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, αποτελούν εργατικά αιτήματα και μπορούν να ικανοποιηθούν από μια αντίστοιχη κυβέρνηση.

Επομένως, η πρώτη ενέργεια μιας κυβέρνησης που υπηρετεί τα εργατικά συμφέροντα, θα πρέπει να είναι η παύση πληρωμών προς τους δανειστές και η δήλωση μη αναγνώρισης του δημόσιου χρέους. Από την παύση πληρωμών θα εξαιρεθούν τα ασφαλιστικά ταμεία, προς τα οποία οι υποχρεώσεις του κράτους πρέπει να αποπληρωθούν στο ακέραιο.

Σε μια τέτοια απόφαση η αντίδραση της ΕΕ και του ΔΝΤ είναι αναμενόμενη. Η χώρα που αρνείται να πληρώσει το χρέος δεν χωράει στο πλαίσιο της ΕΕ!

Με αυτά τα δεδομένα και τις προτεραιότητες, το εφαλτήριο για τις εξελίξεις προς όφελος της εργατικής τάξης και του εργαζομένου λαού, είναι η μονομερής διαγραφή του δημόσιου χρέους. Η έξοδος της χώρας από την ΕΕ είναι επιβεβλημένη εκ των πραγμάτων, όπως και η έξοδος από το ΝΑΤΟ και η απομάκρυνση των βάσεων, για την προστασία των αλλαγών και τη θωράκιση της φιλολαϊκής πολιτικής και την προστασία της κυβέρνησης η οποία θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού.

Αυτό που έχει να αντιμετωπίσει μια κυβέρνηση αποφασισμένη να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα εργατικών συμφερόντων, η οποία θα αρνηθεί την αποπληρωμή του χρέους, είναι ότι πρώτα θα βγει από την ΕΕ και ως παράπλευρη απώλεια θα βγει και από την Ευρωζώνη. Και σε αυτή την κατεύθυνση οι πολιτικές δυνάμεις που  επικαλούνται ένα τέτοιο πρόγραμμα, πρέπει να προετοιμάσουν το λαό ο οποίος έχει κάθε συμφέρον να οργανώσει την πάλη του γύρω από αυτό το στόχο και να αναδείξει μια κυβέρνηση η οποία θα αρνηθεί να πληρώσει το χρέος.

 

Κάβουρας Δημήτρης

 

 

Οι «παράπλευρες απώλειες» του αντιασφαλιστικού νόμου-λαιμητόμου

 

Μαζί με την πρόσφατη ψήφιση του αντιασφαλιστικού νόμου-λαιμητόμο, ψηφίστηκε και η παρακράτηση από όλες τις συντάξεις μηνιαίας εισφοράς 0,20 ευρώ υπέρ των συνταξιουχικών οργανώσεων. Πρόκειται για ένα ακόμη αντιδημοκρατικό μέτρο το οποίο δυστυχώς στήριξαν και οι συνδικαλιστικές και πολιτικές δυνάμεις που κατάγγελλαν το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο.

 

Με σχόλιο του ο «Ριζοσπάστης» την Τετάρτη 11 Μάη 2016, μέμφεται την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επειδή δεν ικανοποίησε πλήρως το αίτημα «των μεγαλύτερων Ομοσπονδιών των συνταξιούχων» σχετικά με την ύψος του ποσού της υποχρεωτικής παρακράτησης συνδικαλιστικής εισφοράς από  τις συντάξεις όλων των συνταξιούχων, και την απόδοσή τους σε αυτές. Ο Ριζοσπάστης διαμαρτύρεται, όχι για την ψήφιση αυτού κάθε αυτού του αντιδημοκρατικού νομοθετήματος και την  εφαρμογή του εξαναγκαστικού συνδικαλισμού, αλλά… για το χαμηλό ποσό της παρακράτησης!  

                   Γράφει ο Ριζοσπάστης: «Ψίχουλα δίνει η κυβέρνηση στα σωματεία των συνταξιούχων, με τον αντιασφαλιστικό νόμο που ψήφισε την Κυριακή. Αρχικά, στο άρθρο 102 του νόμου υπήρχε η πρόβλεψη για μηνιαία εισφορά 0,50 ευρώ από τις «καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις» υπέρ των «συλλογικών οργάνων συνταξιούχων». Στη συνέχεια, ο υπουργός μίλησε για εισφορά μόνο πέντε λεπτών και τελικά στο νόμο ψήφισε εισφορά 0,20 ευρώ. (σ.σ στο άρθρο 105 υπήρχε η πρόβλεψη των 0,50 ευρώ και τελικά συμπεριλήφθηκε και ψηφίστηκε στο άρθρο 102 η παρακράτηση 0,20 ευρώ)

Οι μεγαλύτερες Ομοσπονδίες των συνταξιούχων (ΙΚΑ, Δημοσίου και ΟΑΕΕ), πριν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, είχαν καταθέσει υπόμνημα και ζητούσαν η εισφορά να γίνει 0,25 ευρώ σε όλες τις καταβαλλόμενες συντάξεις. Απέσπασαν μάλιστα και την υπόσχεση του υπουργού Εργασίας ότι όποιο ποσό θεσπιστεί, θα είναι επί του συνόλου των καταβαλλόμενων συντάξεων, πράγμα που δεν έγινε…».  

Στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο-λαιμητόμο, το οποίο πλέον αποτελεί νόμο του κράτους, οι Ομοσπονδίες των συνταξιούχων, με την σύμφωνη γνώμη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, στελέχη του οποίου βρίσκονται στις ηγεσίες αυτών των Ομοσπονδιών και κυριαρχούν στην Ομοσπονδία συνταξιούχων ΙΚΑ, και φυσικά με τη σύμφωνη γνώμη και άλλων συνδικαλιστικών παρατάξεων,  ζήτησαν να συμπεριληφθεί και να νομοθετηθεί η υποχρεωτική παρακράτηση μέρους της σύνταξης από όλους τους συνταξιούχους, μέλη και μη μέλη των σωματείων των συνταξιούχων, και να αποδίδεται στις Ομοσπονδίες. Με αυτό τον τρόπο, έστω και έμμεσα, εφόσον ζήτησαν να συμπεριληφθεί τροπολογία στο συγκεκριμένο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο για την υποχρεωτική παρακράτηση συνδικαλιστικών εισφορών, πέραν της ζημιάς που προκαλεί στο συνδικαλιστικό κίνημα αυτή κάθε αυτή η τροπολογία, οι συνταξιουχικές Ομοσπονδίες παρείχαν μια μορφή νομιμοποίησης στο νομοσχέδιο-λαιμητόμο. Αντί να ζητήσουν την συνολική του απόρριψη, χωρίς να αφήσουν καμία απολύτως υπόνοια εξωραϊσμού του, άφησαν με τον τρόπο τους να φανεί ότι, έστω ορισμένα άρθρα του μπορεί να είναι προς το συμφέρον των συνταξιούχων.

Η υποχρεωτική παρακράτηση συνδικαλιστικής εισφοράς συνιστά υποχρεωτικό κρατικό συνδικαλισμό και κανένα απολύτως πρόβλημα του συνδικαλιστικού κινήματος δεν πρόκειται να λύσει. Η δικαιολογία που προβάλει ο Ριζοσπάστης, ότι «πρόκειται για λεφτά που επιστρέφουν στους ίδιους τους συνταξιούχους και συμβάλλουν στον αγώνα τους, μέσα από τις δραστηριότητες των σωματείων τους» αποτελεί προσχηματική δικαιολογία την οποία προβάλουν όλες οι δυνάμεις του αστικού, κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, εδώ και πολλά-πολλά χρόνια. Αυτή την επιχειρηματολογία υιοθέτησε και προβάλει τώρα και το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ.

Ο ταξικός συνδικαλισμός, αλλά και ο αγωνιστικός συνδικαλισμός, γενικά τα συνδικάτα που θέλουν να έχουν αγωνιστικούς δεσμούς και άμεση επαφή με τα μέλη τους, κανέναν  απολύτως λόγο δεν έχουν να καταφύγουν σε τέτοιες μεθόδους που συμβάλουν στον παραπέρα εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος και στη διαιώνιση της γραφειοκρατικοποίησής τους.

Αντίθετα, πρέπει να καταγγέλλουν τέτοια φαινόμενα και να επιδιώκουν με τον παραδοσιακό και αυθεντικό τρόπο, με το μπλοκάκι, την είσπραξη των συνδικαλιστικών εισφορών, την εθελούσια ένταξή των εργατών, των συνταξιούχων και του εργαζόμενου λαού στα σωματεία και την άμεση, την δια ζώσης επαφή με τα μέλη του σωματείου, τον διάλογο, την ενημέρωση και την ζύμωση μαζί τους, την αγωνιστική εγρήγορση τους.

  Η κατηγορία την οποία προσάπτει ο Ριζοσπάστης στην κυβέρνηση, ότι «Η κυβέρνηση, όμως, φαίνεται πως διαθέτει σχέδιο αποδυνάμωσης των συνταξιουχικών σωματείων, μέσω και του οικονομικού στραγγαλισμού τους, κυρίως εκείνων που χαλάνε τη μόστρα της αντιλαϊκής της πολιτικής…», δεν ισχύει διότι ο συγκυβέρνηση ψήφισε την οικονομική στήριξη των συνταξιουχικών σωματείων μέσω της παρακράτησης εισφοράς. Αυτό που ισχύει είναι όμως ότι, με τον τρόπο αυτό, τον υποχρεωτικό κρατικό συνδικαλισμό που ανάγει το κράτος σε ρυθμιστή των οικονομικών των σωματείων, οι εργάτες, ή οι συνταξιούχοι εν προκειμένω, ίσως φτάσουν στο σημείο να ταυτίσουν το σωματείο με το κράτος το οποίο νομοθετεί και βάζει διαρκώς φόρους και χαράτσια στο πενιχρό τους εισόδημα και στη σύνταξη. Με αποτέλεσμα, το οργανωμένο σε εθελοντική βάση συνδικαλιστικό κίνημα και το σωματείο, να ξεπέφτουν στα μάτια τους και αντί να αποτελούν το όπλο και το αποκούμπι τους, να φαντάζουν σαν ένας ακόμα φορομπηχτικός κρατικός μηχανισμός.

Το ζήτημα είναι σοβαρό διότι έχει να κάνει με την αυτοτέλεια και την δημοκρατική λειτουργία του συνδικαλιστικού κινήματος το οποίο οικοδομείται σε εθελοντική βάση. Η νομοθέτηση της υποχρεωτικής παρακράτησης συνδικαλιστικής εισφοράς αποτελεί κρατική παρέμβαση στα εσωτερικά του κινήματος. Η συγκεκριμένη τροπολογία που έγινε νόμος, κινείται στα όρια και την μέχρι τώρα πρακτική του εργατοπατερισμού, της Εργατικής Εστίας και του ΟΔΕΠΕΣ. Βρίσκεται μέσα στα όρια και την πρακτική του εργοδοτικού, κρατικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού ο οποίος μέσα και από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και άλλες ΣΣΕ αλλά και νόμους, έχει πετύχει με ανάλογη ρύθμιση για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, την υποχρεωτική παρακράτηση της συνδικαλιστικής συνδρομής, το λεγόμενο τσεκ-οφ (Check off).

Στο δημόσιο τομέα η υποχρεωτική παρακράτηση ισχύει από χρόνια, με νόμο της ΝΔ το 1981, ενάντια στον οποίο στράφηκαν τότε όλες οι Αριστερές συνδικαλιστικές δυνάμεις αλλά και οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, εν έτη 2016, δεν απέμεινε σχεδόν καμία συνδικαλιστική δύναμη που να μην έχει προσχωρήσει στη λογική του κρατικού συνδικαλισμού. Ο γραφειοκρατικός και υποχρεωτικός κρατικός συνδικαλισμός ζει και βασιλεύει και κυριαρχεί στο σύνολο σχεδόν των συνδικαλιστικών δυνάμεων και παρατάξεων.  

Τα εργατικά Συνδικάτα, των εργαζόμενων και των συνταξιούχων, για να είναι πραγματικές οργανώσεις της εργατικής τάξης, πρέπει να βασίζονται στην ελεύθερη θέληση των εργατών και των συνταξιούχων και σε αυτή αποκλειστικά τη θέληση να στηρίζουν την δύναμή τους. Κάθε μέτρο που παραβιάζει αυτή την αρχή καταργεί την έννοια Συνδικάτο. Και τέτοιο μέτρο είναι η υποχρεωτική παρακράτηση εισφορών και συνδρομής υπέρ των «συνδικάτων», πράγμα το οποίο προβάλει, χωρίς αιδώ, από τις στήλες του ο Ριζοσπάστης.

 

Κάβουρας Δημήτρης

Όλοι και όλες στην πανελλαδική-πανεργατική  απεργία στις 6, 7 και 8 Μάη!

Κανένας για δουλειά, όλοι στον αγώνα!

Παλλαϊκός αγώνας για να μην περάσει το τριτομνημονιακό νομοσχέδιο για την πλήρη κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης!  

Όχι άλλες στερήσεις για τους τοκογλύφους, τις τράπεζες και τους κεφαλαιοκράτες!

Να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές και τις κυβερνήσεις που τις υπηρετούν

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι,

Η κυβέρνηση εισάγει το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο στη βουλή προς ψήφιση μέσα στο Σαββατοκύριακο. Άρον-άρον η κυβέρνηση θέλει να ξεμπερδέψει με αυτό, για να αιφνιδιάσει και να προλάβει την οργανωμένη αντίδραση της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού. Πράγμα που δεν πρέπει να αποφύγει.

Η επίθεση ενάντια στις κατακτήσεις και στα δικαιώματά μας δεν έχει τελειωμό, όπως τελειωμό δεν έχει και η λεηλασία του εισοδήματος όσων ακόμα έχουν κάποιο εισόδημα.

Τα νέα μέτρα ύψους 5,4 συν 3,6 δις ευρώ τα οποία συναποφάσισε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το κουαρτέτο, τα οποία θα προέλθουν από τις περικοπές στις συντάξεις και στην κοινωνική ασφάλιση, και την επιπλέον έμμεση και άμεση φορολόγηση των μισθωτών, των συνταξιούχων και των αγροτών και επαγγελματιών, αποτελούν την συνέχεια επί τα χείρω της ίδιας μνημονιακής πολιτικής που άσκησαν η Ν.Δ με το ΠΑΣΟΚ και την οποία υπερψήφισαν με το τρίτο μνημόνιο και στηρίζουν το ΠΟΤΑΜΙ και η Ένωση Κεντρώων.

Η κυβέρνηση πήγε για ψήφιση στη βουλή το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο το οποίο προβλέπει ξανά μείωση των συντάξεων, αύξηση των απαιτούμενων ενσήμων για την κατοχύρωση της πενιχρής Εθνικής σύνταξης, κ.α.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση συμφώνησε και προωθεί την κατάργηση της βασικής σύνταξης των 486 ευρώ, και προωθεί ακόμα μικρότερη «εθνική σύνταξη» των 384 ευρώ, με 6.000 ένσημα αντί 4.500 που είναι σήμερα, κατάργηση του ΕΚΑΣ, δραστικές περικοπές 20%-30% στις νέες συντάξεις, αλλά και στις καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις και τις αναπηρικές, νέα χρονικά εμπόδια για την απόκτηση των συντάξεων χηρείας, μειώσεις μέχρι 40% στις επικουρικές, τις εφάπαξ παροχές και τα μερίσματα του Μετοχικού Ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και τη μετατροπή του δημόσιου, καθολικού, αναδιανεμητικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητικό-ατομικό.

Η κυβέρνηση, επίσης, έχει ήδη συμφωνήσει με το κουαρτέτο και προωθεί νέα φορολεηλασία μισθών και συντάξεων και συνολικά των λαϊκών εισοδημάτων, και ολοκληρωτικό ξεπούλημα της εναπομείνασας δημόσιας περιουσίας, μέσω του νέου υπερ-Ταμείου, ενώ βρίσκεται λίγο πριν την οριστική συμφωνία για την εκχώρηση όλων, σχεδόν, των κόκκινων στεγαστικών δανείων και των κόκκινων δανείων μικρομεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων σε κερδοσκοπικά κεφάλαια.

Αυτή η μνημονιακή πολιτική αποτελεί πλέον την μόνιμη πολιτική τους και από κοινού τα μνημονιακά κόμματα πασχίζουν να πείσουν την κοινωνία ότι πέρα από αυτή την πολιτική βρίσκεται το χάος και η καταστροφή. Και αυτά την στιγμή που τα μνημόνια οδήγησαν και εξακολουθούν να οδηγούν στην καταστροφή χιλιάδες ανθρώπους και σαρώνουν όλες τις εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις και καταργούν ακόμα και στοιχειώδη δικαιώματα. Καταστρέφουν και εξαθλιώνουν οικογένειες, εντείνουν την εκμετάλλευση και την καταπίεση, οδηγούν στην απόγνωση χιλιάδες εργατικά και φτωχά λαϊκά νοικοκυριά.

                            Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι,

                                 Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε!

Τα μνημόνια αποτελούν την μοναδική πολιτική του κεφαλαιοκρατών για την έξοδο από την κρίση τους και για αυτό αποτελούν την μόνιμη και αποκλειστική πολιτική όλων των κομμάτων τους.

 Για αυτό και κανένα μνημονιακό κόμμα, αλλά και κανένα κόμμα στη βουλή, δεν ενδιαφέρεται πραγματικά να ρίξει την κυβέρνηση. Διότι γνωρίζει πως την ίδια πολιτική θα εφαρμόσει αν έρθει στα πράγματα και πολύ σύντομα θα βρεθεί απέναντι στην λαϊκή δυσαρέσκεια.

Μπροστά στην εντεινόμενη κοινωνική αγανάκτηση από την υλοποίηση του τρίτου μνημονίου η ΝΔ, για αντιπερισπασμό, ζήτησε εκλογές, ενώ λίγες μέρες πριν ο αρχηγός της, σε συνέντευξη στην τηλεόραση, δήλωνε ότι ένα τέτοιο αίτημα δεν έχει νόημα!

Είναι πλέον ολοφάνερο και στον πλέον δύσπιστο ότι το μέλλον που ετοιμάζουν για εμάς και τα παιδιά μας είναι τα διαρκή μνημόνια, δηλαδή η υπερεκμετάλλευση, η φορολογική λεηλασία, η φτώχεια, η ανεργία, η εξαθλίωση. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν το αλλάξουμε εμείς!

Μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια! Μπορούμε να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές και να ακολουθήσουμε έναν άλλο δρόμο, χωρίς μνημόνια και χρέος, έξω από την ΟΝΕ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς οι οποίοι εφαρμόζουν μνημόνια για τους λαούς και φτιάχνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης για τα θύματά τους, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες!

Με μια τέτοια προοπτική μπορούν οι αγώνες να έχουν αποτέλεσμα.

Με ενιαίο εργατικό μέτωπο και μέσα από ένα πλατύ συντονισμό σωματείων, Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων, όλων όσων θέλουν να αντιπαλέψουν την μνημονική πολιτική και να διεκδικήσουν αγωνιστικά τα δικαιώματά μας, να οργανώσουμε τις δυνάμεις μας και να απαιτήσουμε:

Να μην ψηφιστεί το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο!

·          Δημόσια κοινωνική ασφάλιση για όλους – ΣΣΕ με γενικευμένη και υποχρεωτική ισχύ, με αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις-άμεσα μέτρα για τους άνεργους-προστασία της πρώτης κατοικίας

·          Ακύρωση των μνημονίων και των μνημονιακών και αντεργατικών νόμων

·          Στάση πληρωμών στους τοκογλύφους δανειστές και διαγραφή του δημόσιου χρέους

·          Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας με εργατικό έλεγχο

·          Κατάργηση των χαρατσιών, του ΕΝΦΙΑ, και συνολικά της υπερφορολόγησης

·          Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών προς τις τράπεζες και την εφορία

 

               Όλοι και όλες στην απεργία, στις 6, 7 και 8 Μάη!

Συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο την Παρασκευή 6/5 στις 10 το πρωί

Να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές και τις κυβερνήσεις που τις υπηρετούν!  

Δεν επιλέγουμε μνημονικό διαχειριστή – δεν γυρίζουμε πίσω!

Κάτω η τριτομνημονική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!

Κυβέρνηση των εργατών και του εργαζόμενου λαού για την ακύρωση των μνημονίων και τη διαγραφή του δημόσιου χρέους!

Για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, ανεργία, εξαθλίωση, χωρίς πολέμους, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.  

 

                          Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων-ανέργων Ν. Τρικάλων

Τα απαράγραπτα εγκλήματα του νέου αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου

Δεν είναι μόνο οι μειώσεις στις νέες και παλιότερες συντάξεις γήρατος και αναπηρίας και η παραπέρα ύψωση χρονικών και άλλων εμποδίων για την απόκτηση συντάξεων χηρείας. Δεν είναι μόνο η κατάργηση του ΕΚΑΣ και η νέα μείωση των επικουρικών συντάξεων, με ταυτόχρονη αύξηση των εισφορών για αυτή, και η νέα μείωση του εφάπαξ. Δεν είναι μόνο η αθέτηση κάθε υπόσχεσης για την αποκατάσταση των ζημιών στα ασφαλιστικά ταμεία από την διαχρονική ληστεία των αποθεματικών τους. Δεν είναι μόνο η συνέχιση της παλιότερης πρόβλεψης για 6% κρατήσεις για την υγεία στις επικουρικές συντάξεις, πράγμα που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία μιας και οι νόμοι για τις επικουρικές συντάξεις δεν προβλέπουν υγειονομική κάλυψη και δεν προβλέπουν και κρατήσεις για αυτή.

Είναι όλα αυτά μαζί με πολλά ακόμα καινούργια, ποιοτικά ανώτερα στοιχεία, που καθιστούν το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο εγκληματική πολιτική.

Με το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καταργεί την κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ, ύψους 486 ευρώ, αλλά και άλλων ταμείων, και την αντικαθιστά με την λεγόμενη Εθνική σύνταξη μειωμένη κατά 102 ευρώ για αυτούς που έχουν 6.000 ένσημα και 140 για αυτούς με 4.500. Πρόκειται για αντιδραστική ανατροπή και τεράστια αδικία η οποία δεν πρέπει να περάσει. Επίσης, με το νομοσχέδιο η συγκυβέρνηση καταργεί την κατάκτηση του κινήματος για την απόκτηση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 15 χρόνια εργασίας, δηλαδή με 4.500 ένσημα, και ανεβάζει το όριο στα 20 χρόνια και στα 6.000 ένσημα για την απόκτηση ολόκληρης της πενιχρής Εθνικής σύνταξης και αυτό σε μια περίοδο με τεράστια και μακροχρόνια ανεργία.

Το νομοσχέδιο προβλέπει επίσης την ενοποίηση όλων των ταμείων σε ένα ενιαίο φορέα κοινωνικής ασφάλισης, τον ΕΦΚΑ. Πρόκειται για μια ισοπεδωτική ενέργεια η οποία βαφτίζεται κοινωνική δικαιοσύνη. Τα ασφαλιστικά ταμεία των μισθωτών, στα οποία οι εργαζόμενοι με το αίμα και τον ιδρώτα τους συσσώρευσαν τεράστια αποθεματικά τα οποία αν και λεηλατήθηκαν επανειλημμένα εξακολουθούν να υφίστανται και μαζί με την περιουσία του ΙΚΑ και άλλων εργατικών ταμείων συνιστούν αξιόλογο κεφάλαιο, ενοποιούνται με αυτά των καπιταλιστών, δηλαδή με αυτούς που τρέφονται από το αίμα και τον ιδρώτα των μισθωτών, της εργατικής τάξης! Οι εκμεταλλευτές μαζί με τους εκμεταλλευόμενους σε ένα κοινό ταμείο. Ο θύτης μαζί με το θύμα στην ίδια ζυγαριά! Σε κόντρα με το αίτημα  του κινήματος για ένα ενιαίο ταμείο των μισθωτών, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τους τσουβαλιάζει όλους σε ένα ταμείο. Αυτούς που τα λεηλάτησαν μαζί με αυτούς που τα δημιούργησαν!

Και αυτό το έγκλημα το βαφτίζουν κοινωνική δικαιοσύνη!!!

Με το νέο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό που κατατίθεται στη βουλή για ψήφιση, καταργείται ο κοινωνικός και αναδιανεμητικός χαρακτήρας της ασφάλισης, πράγμα που αποτελεί μία σημαντική κατάκτηση του κινήματος, και μετατρέπεται σε ανταποδοτικό-ατομικό. Αυτό προκύπτει από τον τρόπο με τον οποίο θα υπολογίζονται πλέον οι συντάξεις, όπου ένα τμήμα της θα αποτελεί η ισοπεδωτική λεγόμενη Εθνική σύνταξη, και ένα άλλο οι καταβληθείσες εισφορές στο σύνολο του ασφαλιστικού βίου, αντί της τελευταίας πενταετίας, ή, της καλύτερης πενταετίας. Αν προκύψει μείωση από την σύνταξη που παίρνει σήμερα κάποιος ήδη συνταξιούχος, θα του αποδίδεται, υποτίθεται, η διαφορά σαν «προσωπική διαφορά»! Η δε Εθνική σύνταξη θα βαίνει διαρκώς μειούμενη σε αντιστοιχία με τα κονδύλια του κράτους προς την κοινωνική ασφάλιση. 

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχώρησε πολλά βήματα μπροστά στον μνημονιακό δρόμο, σε σχέση με τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν οι προηγούμενοι, το κάνουν οι τωρινοί. Οι πιέσεις για παράδειγμα της Τρόικας για αύξηση των απαιτούμενων ενσήμων για την κατοχύρωση σύνταξης από τα 4.500 στα 6.000 ένσημα, χρονολογούνται από το 2012. Οι προηγούμενες συγκυβερνήσεις το έβαλαν στο τραπέζι, αλλά το απέσυραν γιατί προκάλεσε αντιδράσεις. Και έρχεται τώρα η τριτομνημονιακή συγκυβέρνηση να το κάνει πράξη!

Ανάλογη αδικία συμβαίνει και με τις εισφορές των Δημοσίων Υπαλλήλων, για τις οποίες δεν υπήρχε ανάλογο ταμείο και πήγαιναν στον κρατικό κορβανά, από τον οποίο και πληρώνονταν οι συντάξεις τους.  Με το τσουβάλιασμά τους στον ΕΦΚΑ ισοπεδώνουν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα διότι δεν παίρνουν υπόψη τους τις καταβεβλημένες εισφορές τους. Που πήγαν οι εισφορές των Δημοσίων υπαλλήλων; Εξαφανίστηκαν; Γιατί δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την απόδοσή τους;

Το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό δεν πρέπει να περάσει! Η τριτομνημονιακή πολιτική αποτελεί εγκληματική πολιτική και πρέπει εδώ και τώρα να ανατραπεί και να σαρωθούν η συγκυβέρνηση μαζί και όλες οι πολιτικές δυνάμεις που ψήφισαν τα μνημόνια ή τα στηρίζουν!

Η εργατική τάξη με τα φτωχά λαϊκά στρώματα, δέχονται ιστορικών διαστάσεων επίθεση, σε όλα τα κατεκτημένα με αγώνες και αίμα δικαιώματα τους.

Ανάλογη της επίθεσης που δεχόμαστε πρέπει να είναι και η απάντησή μας. Με ενιαίο μέτωπο να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές και τις κυβερνήσεις που τις υπηρετούν! 

Δεν επιλέγουμε μνημονικό διαχειριστή – δεν γυρίζουμε πίσω!

Κάτω η τριτομνημονική συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!

Στη θέση της πρέπει να αναδείξουμε μια κυβέρνηση των εργατών και του εργαζόμενου λαού για την ακύρωση των μνημονίων, την διαγραφή του δημόσιου χρέους, την έξοδο από την ευρωζώνη και την Ε.Ε  και την ικανοποίηση των διεκδικήσεων του κινήματος.  

Για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, ανεργία, εξαθλίωση, χωρίς πολέμους, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. 

 

Κάβουρας Δημήτρης